Aan: G.J. Wolffensperger
Van: Theo van Gogh
Cc: Frans Afman, de AVRO, Rick van der Ploeg en web-site "De Gezonde Roker" (www.theovangogh.nl)

Amsterdam, 22 Oktober 2001

Mijnheer Wolffensperger!

Ach, wat een genoegen om U aan de dis te treffen in Huize Afman! Toen wij handenschudden zei ik 'Dag jongen!' en keek U wat benard. Maar vanwege mijn aangeboren respect voor boven-mij-gestelden is 't ook niet dan met de grootste eerbied dat ik mij thans tot U richt. Voorzitter-zijn van de NOS mag zeker een klus van gewicht worden genoemd en met recht de kroon op een glanzende carrière.
Enfin, hoe 't nu precies komt dat U zo halverwege de avond mijn persoontje onder de loupe nam en verklaarde 'Jij hebt alle kansen gemist en bent gemarginaliseerd', weet ik nog steeds niet - U keek er ook zo ernstig bij - maar wèl was mij duidelijk dat U recht uit het hart sprak en danig geïrriteerd leek. En ja, als de grote denker van de NOS mij de les leest over televisie en gemiste kansen, dan ben ik natuurlijk onder de indruk.
En ik dacht aan de wondere wereld van Gerrit Jan Wolffensperger; jaren lopen vlassen op Justitie en dan geen minister worden; bij Theo van Gogh voor de camera vertellen dat je best wel premier wilt zijn en dan uitgelachen worden door Blokker in de Volkskrant; gedoodverfd opvolger van Van Mierlo zijn en dan op de meest gruwelijke wijze afgeserveerd worden in het graf van Uw grootse ambities...
En dan nu... enfin, mijn deelneming gaat naar U uit.
't Is met sommige mensen zo gesteld dat zij meer van de wereld verwachten dan de wereld van hen. Zo smaakte ik het genoegen tijdens het voorgerecht naast Uw gade Adri de Vries te zitten die, naar ik meen, ooit in heel Amsterdam uitgelachen werd omdat ze als kwebbelende functionaris van de Viva als haar ambitie kenbaar maakte hoofdredacteur van Vrij Nederland te willen worden.
Mevrouw vertelde mij in de jaren '80 nog aan een SIRE-campagne te hebben meegewerkt waarin het leed van de in ons land verblijvende Marokkanen aan de autochtoon werd voorgehouden. Dat trof: persoonlijk ben ik voornemens rond Mei 2002 de opnamen te starten voor "Najib & Julia", een dertiendelige serie waarin op genuanceerde wijze een beeld wordt geschetst van de liefde tussen een Marokkaanse jongen en een Nederlands meisje. De AVRO is van plan het geval uit te zenden en is bereid fl. 50.000,- per aflevering bij te dragen. Gijs van de Westelaken en ondergetekende willen graag de schatkamer van het verborgen jonge talent plunderen en nemen het risico van een low-budget-productie. Zelf werken wij dus voor niks.
Vanuit de pot der vóórgelden dient er ook een bijdrage te komen om onze laagste begroting, een ton per aflevering, vol te storten. 't Stemt dankbaar dat het Stimuleringsfonds groot vertrouwen uit in de beoogde regisseur, dat wil zeggen, ik-zei-de-gek. Voor iemand die zo marginaal is, gelijk bij U zich blijkbaar de wens als vader van een gedachte nestelt, was dat een aardige opsteker. Ik mag U vriendelijk verzoeken ons verzoek om vóórgelden serieus te nemen, ongeacht Uw ontstemming over de gemiste kansen in mijn leventje. Voor iemand die van zijn loopbaan en privé zo'n groot succes heeft weten te maken, moet dat een koud kunstje zijn.
Schrijft U terug voor de site?

Altijd de Uwe,