Paarden van Troje

Vanuit Wassenaar bereikt ons het bericht dat de aangenomen Columbiaanse zoon van Vanessa een prijs heeft gezet op het hoofd van Pappa Breukhoven omdat die weigert de twee tonnetjes schuld in guldens, die de kleine lieveling bij de cokedealer heeft opgebouwd, voor zijn rekening te nemen. Breukhoven zou gedreigd hebben z'n advertenties voor Free Record en andere zaken terug te trekken als Privé‚ en Story niet ophielden de ontwikkelingen rondom Junior te verslaan. Dit zou verklaren waarom er een betrekkelijke stilte heerst omtrent dit aanvankelijk zo sappig verslagen akkefietje.
Mijn gedachten gaan uit naar Vanessa en haar echtgenoot, over wier leefstijl een hoop te lachen valt, maar die je deze nachtmerrie niet gunt. Laat ons hopen dat mijn Wassenaarse bron ongelijk heeft en dat de jongelui zich spoedig zullen verzoenen met hun aangenomen ouders.
Het meest pittoreske nieuws deze week was natuurlijk de mededeling dat de geweldige burgemeester van Amsterdam blijkbaar met het verkeerde moskeebestuur aan tafel heeft gezeten om zijn bezwaren kenbaar te maken. Cohen - in de woorden van Felix Rottenberg 'de lafste en de lui'ste', in de mijne 'de leukste' burgemeester die Amsterdam gekend heeft -, is de man die tijdens Dodenherdenking de autochtonen van zijn stad als schuldigen aanwijst voor het moeizaam verlopende 'integratieproces' terwijl even verderop de Marokkaanse jeugd haar betrokkenheid met de Nederlandse samenleving kenbaar maakt door met rouwkransen te voetballen, 'want' - ik citeer - 'jullie zijn joden'. 't Is altijd verfrissend om nieuwe gezichtspunten te horen, nietwaar?
De dag na elf September 2001 bezocht de burgervader van Amsterdam een moskee, 'om onze verbondenheid kenbaar te maken'.
Right.
Cohen is als de dood dat de spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen zo hoog zullen oplopen dat er een soort Noord Ierse burgeroorlog zal uitbreken. Hij noemt zijn heulen met imams en andere duistere Middeleeuwers 'de boel bij elkaar houden'. Terwijl de Vijfde Colonne van de geitenneukers marcheert als nooit tevoren en autochtone Nederlanders massaal de grote steden verlaten, predikt de burgemeester als een soort Don Quichotte de windmolens van een abjecte samenleving, waarin vrouwen-, joden- en homohaters vrij spel krijgen. Zijn multiculturele samenleving is gebaseerd op het misverstand dat door respect te betonen aan Staphorsters die jou in alles minachten, zij uiteindelijk over de brug zullen komen en de spelregels zullen aanvaarden waarmee jij hen binnengelaten hebt.
Een misverstand.
In Amsterdam-Oost zie je steeds vaker vrouwen lopen die de wereld alleen nog kunnen bekijken vanachter een spleetje in een berg textiel, alsof de dames in grote haast een tent hebben aangetrokken die hen beschermen moet tegen de verderfelijke buitenwereld. Zij dragen de versierselen van hunne onderdrukking als geuzentekenen van de het denken dat zij in diepste wezen voorstaan; de onderdrukking van anders denkenden, gevoed door een virulente haat jegens de vrijheden die het Westen zich vanaf 1789 verworven heeft. Hun Islam wil anders-gelovigen verdelgen, hun Islam zag Amerika 't liefst ten onder gaan aan een onzichtbare wade van biologische wapens.
Cohen stond die elf September 2001 niet op de stoep om eindelijk met de vuist op tafel te slaan, Cohen stond met de pet in de hand om te buigen voor de kindermoordenaars die Amerika en Israël bedreigen. Te laf om op te staan tegen onze vijanden, te lui om na te denken over waar die jarenlang door angst ingegeven onderdanigheid tegenover de imams eigenlijk vandaan komt. Mede dankzij Cohen zullen er binnenkort geen spanningen meer zijn tussen autochtoon en allochtoon in Amsterdam; de laatsten hebben de macht.
Paul Damen vertelde me dat 'ie, op stap met een cameraploeg voor AT5, niet op het Mercatorplein mocht filmen van het aanwezige Marokkaanse gepeupel. Er werd geslagen en gedreigd, maar op verzoek van de grote denker die tegenwoordig het televisiestation bestiert, mocht Damen geen klacht indienen bij de politie; ook bij AT5 zijn ze bang.
Cohen hoorde van een en ander en vroeg Damen om toch aangifte te doen; na de kont van de grote democraat Abu Jah Jah te hebben gekust, als likkende deurmat voor de imams te zijn gaan liggen, na jarenlang de belangen van Amsterdam's autochtonen te hebben verkwanseld, wil onze geweldige burgemeester plotsklaps het kasplantje van onze zogeheten rechtsstaat in bescherming nemen. Na alles wat er gebeurd is, klinkt zoiets hypocriet. Dat Cohen na de pijnlijke gewaarwording met de verkeerde muzelmannen aan tafel te hebben gezeten opeens om onderzoek vraagt van de AIVD, tekent eens te meer zijn verwarring. Een burgemeester die de haat van onze vijanden sanctioneert met gebabbel over tolerantie en de zegeningen van de multiculturele samenleving, is een paard van Troje. De vraag is of als er vrije burgemeestersverkiezingen komen het electoraat zulks in de smiezen heeft. Ik vrees 't ergste.

Theo van Gogh