Eén van de mooiere uitzendingen van het jaar betrof een aflevering deze week van "Barend & Van Dorp" waarin de nieuwe adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant zijn opwachting maakte. Hajé Schoo is de naam, afkomstig uit café Bern waar zoals bekend het intellect boven de kaasfondue wegzweeft tijdens de bijeenkomsten die Bert Vuijsje - hoofdredacteur van HP/de Tijd - daar onder vakbroeders organiseert.
Schoo was een kleine tien jaar hoofdredacteur van Elsevier en slaagde erin dat blad in een tijd dat het gedachtegoed van Rechts overal ter wereld de oorlog der ideeën beslechtte, even saai en weinig spraakmakend te laten zijn als de veertig jaar ervoor. Schoo kan geen twee regels achter elkaar schrijven en daarmee bedoel ik te zeggen dat hij stijl, onafhankelijkheid en ballen ontbeert om ooit op één mening te kunnen worden betrapt die af zou wijken van wat in zijn kwakende goegemeente als in orde geldt.
Echt de ideeënman die de Volkskrant nodig heeft.
Schoo is een trouwe vriend van de grote denker Jan Kuitenbrouwer en werd ook getroost door Janneman toen zijn sollicitatie naar het hoofdredacteurschap van NRC-Handelsblad strandde. Ik ben Schoo wel eens tegen gekomen op straat om hem glimlachend voor te leggen: "Gut, heb je weer gedronken?"
Hajé's gezicht bewolkte, want Gewichtige Mannen plegen geen slokje teveel te nuttigen en al helemaal niet overdag. 't Is altijd een mooi gezicht functionarissen zichzelf serieus te zien nemen.
In "Barend & Van Dorp" zaten naast de Adjunct televisiedominee Robbie Muntz en diens cameramanregisseur Paul Jan de Wint. De jongelui hadden zich voorgenomen om ten behoeve van Frits Barend in ieder geval het woord Holocaust te laten vallen, en ja hoor, "Holocaust on Ice", je zag Frits verbleken, net als de Adjunct trouwens. Een mooi gezicht.
Muntz droeg een fez en smakte onbetamelijk van de hapjes. Schoo vertelde dat 'ie geen heil ziet in ironie en Muntz zei aan Volkskrant columnist Jan Mulder: "Dan raak jij je column kwijt Jan!"
Mulder verklaarde geen hoofdcommentaar van zijn krant te kunnen lezen zonder in lachen uit te barsten en Schoo - net een zware hartaanval achter de rug – begon er steeds grauwer uit te zien. Het gesprek ging niet de kant uit zoals 't gewichtige professionals van de Volkskrant betaamt. De Wint vertelde aan Barend hoe saai de uitzending nu dreigde te worden en je zag een lichte paniek in Frits' ogen, zoals meestal trouwens als voetbal niet ter sprake is. Uiteindelijk zegende Muntz de nieuwe Adjunct die zich knijpend verdedigde en in een prachtige close-up achterbleef terwijl de overige aanwezigen zich naar buiten begaven.
"Naar buiten?", zweette Schoo, die het programma klaarblijkelijk nog nooit gezien had.
"Je had 'm op de kast!", kraaide Barend tegen Muntz en wij thuis herinnerden ons weer Frits' gezicht toen "Holocaust on Ice" over tafel ging. Als ik zendercoördinator was bood ik Muntz en De Wint een contract om hun zegenrijke werken dagelijks op het Nederlandse scherm aan te richten, al was 't maar als verontschuldiging aan de kijker voor de Frits Barends van deze wereld. Dankzij hen zakte Schoo - niet gewend tegengesproken te worden of onderbroken - glansrijk voor zijn eerste lastige televisie-examen.
In de Volkskrant mocht ik over dit alles niets lezen.

PS. Vanmorgen (30 - 12 – 1999) trad Boris Jettsin af. Geen één Nederlandse avondkrant vond dat de moeite van het vermelden waard. Het stemt dankbaar dat de vaderlandse pers de vinger aan de pols houdt van het wereldgebeuren.
Vergaat de aarde wel?