Het gedoe


In Pakistan begon deze week de Derde Wereldoorlog en deelraad Zuid-Oost van de gemeente Amsterdam heeft het woord 'allochtoon' in de ban gedaan. Wij leven in een gezegend land.
Het ingewikkelde van stukjes schrijven over 'minderheden-problematiek', 'positieve discriminatie' en jeugdcriminaliteit onder bijvoorbeeld Marrokanen is dat er altijd wel deze of gene wakkere strijder opstaat die jouw bevindingen voor 'racistisch' verslijt.
Wie, zoals ik, meent dat de islam een gevaar vormt voor vrouwen, homosexuelen en vrije meningsuiting, en dat de betrekkelijke verdraagzaamheid die het Westen kenmerkt een doorn is in het vlees van Allah, dient met veel omhaal van woorden te verklaren dat 'ie aan de goede kant staat. Niet iedere moslim veroordeelt Rushdie, niet iedere Koran-verkondiger heette Khomeiny.
Ik weet 't.
Voor politiek-correcte denkers is 't een uitkomst dat er ook totalitaire christen-honden zijn. Deze week mocht ik vernemen dat een stukje dat ik ooit schreef in HP/de Tijd, door de Bond tegen het Vloeken voorgelegd zal worden aan het Europeese Hof. Ik had 't opgenomen voor Theodor Holman, die christenen 'in het algemeen' als 'misdadigers' had omschreven.
Holman werd door de Nederlandse rechter vrijgesproken van de beschuldiging het christelijk deel der natie te hebben gediscrimineerd. Vandaar dat zijn aanklagers 't in mijn geval nu hogerop gaan zoeken. Voor Talk-radio vergeleek hun woordvoerder mijn 'belediging' met een overtreding van de snelheidswet; "Als meneer Van Gogh harder rijdt dan honderdtwintig krijgt 'ie een boete."
Ik antwoordde dat ik geen rijbewijs heb, maar wel regelmatig over het water loop. Men kan niet oneerbiedig genoeg spreken over gelovigen die naar de rechter stappen om hun gelijk te krijgen. Ook meen ik dat een samenleving zich onder scheidt van de barbarijen elders ter wereld als ze haar onderdanen het recht geeft om ongestoord God of Allah voor joker te zetten. Dat recht moet altijd weer worden bevochten. 't Is natuurlijk amusant en een hele eer dat aanhangers van die rotte vis van Nazareth juist mijn stukje hebben uitverkoren en 't zal me waarlijk aan mijn kont roesten wat het hof van Europa van mijn mening vindt.
Maar de gedachte dat een pressiegroep van fundamentalisten tot in lengte van jaren een juridische vendetta zal voeren om ongelovigen voortaan het zwijgen op te leggen, zou ook de lezer die geen liefhebber is van mijn knipoogjes, tot nadenken moeten stemmen.
Mijn aanwezigheid blijft verwarring zaaien; zo beweert Rogi Wieg in zijn laatste boek dat 'ie veel met mij heeft samengewerkt en dat ik mij omring met 'joodse medewerkers'. Voorts dat 'ie mijn persoontje 'dubieuzer' acht dan de bekende anti-semiet Richard Wagner en dat ik op zijn vraag of ik joden over de kling zou jagen als ik daarvoor de kans kreeg, geantwoord zou hebben: "Absoluut niet."
Ik heb Wieg wel 'ns een scenario laten schrijven, 'omring' me niet met joodse medewerkers, ben zeker dubieus maar niet daarom en mag toch hopen dat ik nooit zoiets braafs zou zeggen als: "Absoluut niet."
Ik vind Wieg een sympathieke gek, die ik graag mocht ondervragen op AT5 over zijn bigamie, die soms prachtige gedichten schreef en wiens radeloosheid over het gebrek aan erkenning dat hem ten deel valt op mijn begrip kan rekenen. Maar dat 'ie z'n vriendje Leon de Winter opvoert als iemand die ik het leven onmogelijk probeer te maken 'vanuit de krant', komt me nogal dom voor. Ik heb wel wat beters te doen en mag hier tot mijn verdediging ook nog aanvoeren dat niet Theo van Gogh een lobby heeft opgezet met het Openbaar Ministerie om degenen die hem tegenspreken tien jaar lang voor de rechter te slepen. Zal Wieg net zo'n kietsjerige gaskamer-artiest worden als meneer de Winter?
Wij smeken Jaweh om genade.





Inhoud | Column | Recreatie | Schreurs | Klepzeiker
U Schreef | Archief | Service

Slijmen of
Schelden?
Schrijf Terug!