De hinkelbaan.
H et feest van de democratie wil maar niet sprankelen en ik vraag me af of er ooit een saaier campagne is gevoerd. En Bolkestein is weer de enige die hardop durft te mijmeren over wat je niet mag denken, namelijk dat er teveel komen van zunnie.
Z'n tegenstanders houden er wel mooie praatjes en vertoon van medemenselijkheid op na, maar zijn niet bereid toe te geven dat de Bolk pijnlijke vragen stelt met de schaduw van Gelijk als een smet op hun onbevlekte ontvangenis.
Mevrouw Van Gogh en de camera waren met me mee. Mevrouw Van Gogh was gehuld in een zwarte soepjurk met sluier. Ik introduceerde haar bij meneer De Hoop Scheffer aldus: "Ik heb haar laten besnijden. Daar wordt ze rustig van." Meneer de Hoop Scheffer werd ook al boos toen ik hem voorlegde of 'ie betaald wordt door de Franse ambassade om het standpunt van Chirac inzake soft-drugs uit te dragen?
De Hoop Scheffer: "Ik beantwoord alleen serieuze vragen."
De leider van het CDA was bijzonder verheugd dat ik geen stukjes meer mag schrijven voor HP/De Tijd, een pluim op de hoed van die andere grote denker, de Heer Bert Vuijsje. 't Ergste van het CDA zijn, geloof ik, de hoempapa-dames die na afloop onvermijdelijk in getoeter uitbarsten. Ze lachen als Joop ter Heul, doen nog geen vlieg kwaad en geven je het gevoel op lichtjaren van Amsterdam te verkeren.
De premier keek naar mijn veters en zei: "Ik voel me altijd begaan met mijn zwakke medemens. Struikel niet."
Bolkestein is 't niet met me eens dat de pil in het leidingwater moet teneinde overbevolking te voorkomen. Rosenmoller blijft 't moeilijk vinden om toe te geven dat 'ie miljonair is: "Is Uw familiekapitaal wel belegd in een groen fonds?"
"Geen idee!"
Marijnissen heeft een hart van goud, maar ook een achterban van horrelvoetende looney's, paviljoen Zeven deerlijk voorbij. Mevrouw Borst is het levende bewijs dat domheid en arrogantie meestal samengaan, maar ook dat hoogmoed komt voor de val. Ik ontsteek mijn kaarsje op de teloorgang van D'66, de partij die het land de eerste minister van Justitie schonk voor wie meineed plegen (tijdens de IRT-enquete) een fluitje van een cent is.
De enige interessante vraag is dus: waarom is Bolkestein zo in het defensief? Waar is zijn soeverijne manier van campagne-voeren gebleven? Waarom zit 'ie zo slecht in z'n vel?
Kok raakt geïrriteerd als je hem vraagt waarom 'ie geen getal wil noemen als 't om asielzoekers gaat. Hij is zonder twijfel de autoritairste hotemetoot die ik ooit ben tegengekomen. Tegelijkertijd gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat 'ie bijna niet te vangen is, een formidabele ontwijker, slim, scherp en - buiten de camera - een bitse cynicus.
En toch...ik reed van Arnhem naar Nijmegen, passeerde de auto van de minister-president en stak m'n hand op. Kok zwaaide in hemdsmouwen terug. De zon baadde ons. En ik dacht:"Gezegend is het land waar de premier zonder politie-begeleiding de weg op gaat. Geen gorilla's. Geen BVD'ers. Geen kapsones. Geen vinger aan de trekker. Geen zweem van gewichtigheid."
Een bewonderenswaardige man.
INHOUD
U SCHREEF
ARCHIEF
Schelden?
Schrijf Terug!