Een serieuze krant, oersaai. Maar: wel met
Tracy!
In de krant van 27 april schrijft adjunct Van Es dat hij 'circa twintig'
reacties kreeg op zijn 'grap' op de Achterpagina: de verkoop van de website
www.ongeloofwaardig.nl. Met deze grap wilde Van Es Balkenende op zijn
nummer zetten, maar de enige die op zijn bek ging was Van Es zelf die
publiekelijk een oorvijg kreeg van P.C. Hagen. Piet Achteraf wees
er terecht op dat het een lid van de hoofdredactie niet betaamt premiers van
dit land belachelijk te maken, zelfs niet als ze demissionair zijn. Wat een
afgang als je zo blundert dat zelfs de slaafse Piet er niet meer omheen
kan je af te zeiken!
Arme Gijsbert. In De Journalist beschuldigde hij mij van het
verspreiden van leugens omdat ik had geschreven dat Marjon van Royen is
ontslagen wegens het verzinnen van verhalen en plagiaat. Twee dagen daarna
bevestigde Van Royen mijn verhaal zelf in de Volkskrant. Ik heb
er nog even over gedacht mijn advocaat een sommatie aan Van Es te laten
sturen dat hij zijn bewering via een briefje in ons vakblad moet rechtzetten.
Ik zou er immers misschien schade van kunnen ondervinden als ik door een
adjunct van de meest gezaghebbende krant van Nederland een leugenaar
wordt genoemd. Maar het omgekeerde was het geval: de felicitaties stroomden
binnen. In het huidige journalistiek klimaat is er blijkbaar geen groter
compliment denkbaar dan door het corrupte NRC Handelsblad als leugenaar
te worden neergezet. Ik heb het er dus maar bij laten zitten.
Maar ik wilde op iets anders wijzen: het tragische aantal van 'circa twintig'
(het waren er dus 13) reacties dat Van Es kreeg op zijn stunt tegen
Balkenende. Als ik dat vergelijk met wat ik hier wekelijks
binnenkrijg
Bijvoorbeeld over de nieuwe reclamecampagne van de krant. De
meeste kritiek richt zich op het inderdaad afschuwelijke pseudo-plechtige
taalgebruik. Toch spreekt de krant daarin enkele ware woorden. Zoals dit: Is
zo'n serieuze krant niet saai? Die is oersaai. Tenzij u tot de groep van
werkelijk geïnteresseerden behoort, die het nadenken over wat er allemaal
loos is op onze planeet eerder als lust ervaren dan als last. Een krant die
zich een dergelijk imago wil aanmeten moet zich dus verre houden van een ding:
humor. Elke 'grap' van de krant draait dan ook uit op een mislukking, zoals ook
de 1-april grap op de Achterpagina waarop toen columns werden gefaked van
bekende columnisten. Wie zich tenslotte helemaal verre moet houden van grappen
en grollen is de aangebrande adjunct Van Es die er net als Marjon van
Royen zelf blijkbaar geen enkele moeite mee heeft zijn eigen waarheid te
creëren en de boodschapper van slecht nieuws zonder aarzeling tot
leugenaar bestempelt. De slijpsteen van de geest die NRC volgens de
nieuwe campagne zo graag wil zijn heeft het vermogen des onderscheids bij
Van Es al blijkbaar helemaal weggevaagd.
Er is nog zo veel te bespreken over NRC
. Ik moet nog vertellen
door wiens benen Ellen de Bruin de krant is binnengekropen, ik heb al
maanden een tip liggen over de corrupte Henk van Gelder die ooit een
recensie in de krant schreef over een documentaire over Louis Davids
waar hij zelf aan meewerkte maar zijn naam van de aftiteling liet verwijderen
omdat hij zo bang was voor zijn baantje bij NRC
Nog veel en veel
meer tips en leads over belangenverstrengelingen en zakkenvullerij bij Lux
et Libertas bereiken me. Maar ja
geen tijd en geen geld om alles uit
te zoeken. Misschien moet ik eens een subsidie gaan aanvragen bij het Fonds
voor Bijzondere Journalistieke Projecten om in navolging van het boek over
Le Monde een boek over NRC te maken
Ik krijg nog steeds reacties binnen op de eerste Lux et Libertas
Lezersvraag: waarom wordt er alleen geplagieerd bij NRC en de
Volkskrant? Een reactie is erg leuk, vooral voor Ellen de Bruin:
'Bij NRC en de Volkskrant wordt teveel geneukt! Daar wordt een
mens uiteindelijk vreselijk moe van. Wie moe is wordt lui en wie lui is heeft
geen zin meer te werken en gaat de zaak dus wat 'eenvoudiger' aanpakken!
Nog een ding. Ik had recent het onuitsprekelijke genoegen tegenover Tracy
Metz te komen zitten in de trein. Ze droeg een absurde bril bezet met
diamanten, waarschijnlijk betaald van de royalties van het door haar eigen
krant en op haar eigen economie featurepagina geplugde boek over pretparken. Ja
lezers, het is me een verzameling idioten daar in Rotterdam, dat verzin
je gewoon niet! Als ze niet zo corrupt waren, zou je er nog om kunnen lachen.
Als een bezetene bladerde de 'economieredactrice' in brochures van
Disneyland, Walibi, Six Flags en in een folder over achtbanen. Ademloos
zat ik te kijken naar de verbeten grimas op haar gezicht. De paradox: de
verzuurde en gefrustreerde redactrice zit eenzaam in haar eerste klas
coupé te bladeren in boekjes over pretparken! Kijkend naar haar
peperdure felrode modeschoenen (Gucci of Jan Janssen) moest ik
denken aan hoe ze copulerend met Ben Knapen ergens op de hei in het zand
lag, haar Gucci schoenen achterloos weggeworpen
Ik riep 'He,
Tracy! Ik ben veel beter dan Ben en veel jonger! Het toilet is
hier vlakbij! Maar zet dan wel die rare bril af!' Nee, dat riep ik niet. Maar
Tracy riep wel iets. Namelijk: 'Wie bent u dan wel?' Ze keek woedend,
want ze weet precies wie ik ben. Ik zei: 'Ik heet Micha'. Tracy:
'O ja, Micha Kat' en ze verdween achter haar boekje over achtbanen.
DE TWEEDE LUX ET LIBERTAS
LEZERSVRAAG
Ik sprak net Volkskrant-ombudsman Jos
Klaasen. Hij zegt dat Jan ven der Putten uit Peking is teruggekeerd
omdat zijn correspondentschap is afgelopen. Hij zal niet meer naar China
terugkeren. Sars heeft 'wellicht meegespeeld' bij zijn beslissing juist
nu terug te keren. NRC laat zijn correspondente voorlopig zitten. Is dat
niet belachelijk gezien het feit dat de krant niemand naar Bagdad durfde
te sturen? Is de situatie in Peking nu niet veel gevaarlijker dan toen
in Bagdad? Waarom haalt NRC zijn correspondente niet per direct
terug?
Reacties:
mkat2@chello.nl
Uw Lux et Libertas Ombudsman
Micha Kat
|