De onstuitbare Vooruitgang

't Liep tegen Kerst en ik liet Igor uit, het hondbeest dat met mijn zoon meekomt als die bij z'n vader is. 't Regende en de vraag is waarom 't altijd regent als ik de hond uitlaat. Ik dacht aan waarom mijn leventje mij mislukt voorkwam en waarom die gedachte alleen al van grote decadentie getuigde, want velen mochten hun mislukte leventjes graag verruilen met het mijne.
Het park, dat vroeger een juweel was van ongereptheid, met kikkers, salamanders en uilen, is in de klauwen van de deelraad gevallen, die er in slaagde na twee jaar drainagewerkzaamheden - inclusief het volgooien van een sloot - de hele boel permanent onder water te krijgen, zodat de argeloze bezoeker denkt dat 't hier om ecologische redenen bewust onder water is gezet. Dankzij bemiddeling van toekomstig PVDA-kamerlid Walter Etty heeft het park ook een restaurant gekregen, De Kas, wat zowel slaat op de prijzen die gerekend worden als op de kas onder welks glazen dak de gasten hun van elders aangevoerde maar in naam ter plekke geteelde sla nuttigen.
Restaurant De Kas had bij aanvang beloofd dat ook buurtbewoners welkom zouden zijn voor een kop koffie of chocola, maar dat is er niet van gekomen. Wel is 't al twee jaar een puinhoop in het park vanwege werkzaamheden rond het restaurant. Vooral de penoze heeft de gang naar De Kas weten te vinden, wat te merken valt aan de Porsche's en andere zwartgeld-automobielen die door het park rijden. Dat mag niet, maar wie er wat van zegt krijgt te maken met agressieve chauffeurs, die graag uitstappen.
De eigenaar heeft één gulden betaald voor de pacht van de gemeentegrond waarop zijn tent staat. Die gulden is weggegumd in het kadaster, zodat 't nu lijkt of De Kas voor niets de grond kreeg.
't Zou niet netjes wezen om hardop te vermoeden dat Etty zou zijn gestiekt. Etty gelooft in de vooruitgang, in 'de maakbare samenleving' en de treurige gevolgen van dat hovaardige misverstand zijn in het park dagelijks te aanschouwen.
In het park branden altijd lantarens, want door een fout in de computer zijn de lampen niet meer uit te krijgen. De begroeiing die het park vroeger afsloot van de buitenwereld is weggekapt onder druk van ambtenaren van deelraad Oost - waarmee Watergraafsmeer is gefuseerd -, die alleen uit een subsidiepot konden toezeggen als er sprake was van een bevredigende 'openzicht factor'. Bij de reigerkolonie staan wilgen die gekapt gaan worden, want de landschapsarchitect uit Almere die het park onder handen neemt vindt die bomen 'uitheems' en 'hier niet thuis horen'. En dan verwijst 'ie naar een gravure uit de zeventiende eeuw waarop het park geen wilgen toont maar linden.
Etty kan precies uitleggen waarom hij als wethouder een einde maakte aan het verblijf van de gemeentemongolen in de stadskwekerij die vroeger in het park lag, door de bezigheid op te heffen: "Te duur. Teveel verschillende soorten bomen. Amsterdam was twee keer duurder dan elders."
Naar meneers' oordeel woog het levensgeluk van de hier werkzame mongolen niet op tegen die investering. Enfin, het park zou er veel beter bij komen te liggen en dat hebben we geweten. Er staan wat sprietjes aan een paal die later bomen zullen worden, over veertig jaar, lindebomen.
Het grasveld is bedoeld voor onze allochtone medeburgers, die op Zondag immers graag gaan picknicken. Omdat Turken en Marokkanen op hun platteland wel gewend zijn geiten te neuken maar niet om honden aan te halen - die vinden ze 'onrein' - wordt van de autochtone Amsterdammers verlangt dat zij hun trouwe Bello's voortaan thuis houden. Vanaf dit voorjaar komt er een hondenverbod in het park.
Er is al bekeurd.
De vooruitgang, kortom, stormt ons van vele kanten tegemoet. Het laatste plan van de gemeente is om een speakerscorner aan te leggen zoals ze die kennen in Hyde-park, te Londen. Naar verluid is die niet bedoeld voor autochtonen.