Paul Cliteur buigt niet ver genoeg

door Paul Frentrop

Nu begrijp ik waarom Koninklijke Olie destijds de zo veelbelovend ogende werknemer Wouter Bos toch heeft laten gaan. Een paar dagen na een terreuraanslag in Madrid roepen dat de Nederlandse troepen niet in Irak moeten blijven is onderhandelingstechnisch en diplomatiek natuurlijk niet slim.
Mij stond daarna nog maar één ding te doen. Ik moet immers zorgen dat ik hier in Nederland nog een beetje genoeglijk kan blijven leven in deze oorlogstijd. Want op de keeper beschouwd is wat we nu terrorisme noemen natuurlijk niets anders dan een efficiënte manier van oorlog voeren. Het begon met één man die een vrachtwagen vol explosieven het kamp van de Amerikaanse militairen in Libanon binnen reed. Eén ontploffing, één dode terrorist en toenmalig president Reagan trok de Amerikaanse troepen schielijk terug uit Libanon. Dat is sindsdien van Syrië en Hezbollah.
De Sovjet-troepen wegjagen uit Afghanistan was veel moeilijker. Dat konden de gelovigen alleen met behulp van door de Verenigde Staten geleverde luchtdoelraketten voor elkaar krijgen.
Toen Osama Bin Laden vervolgens vond dat de Amerikaanse troepen Saoedi-Arabië moesten verlaten, kon hij in die politiestaat weinig uitrichten. Maar de oplossing had hij snel gevonden. Hij liet zoveel mogelijk Amerikaanse burgers in New York en Washington vermoorden en zie: de Amerikaanse troepen verlieten Saoedi-Arabië en verhuisden naar Irak.
Als de Amerikanen echt boos worden zijn ze echter een formidabele tegenstander. Dus aanvallen op Amerikaanse troepen in Irak hadden weinig zin. Integendeel, in de ogen van de Verenigde Staten fungeert het leger daar net als die kleverige stroken, waarmee je vliegen vangt. Liever dat ze daar op onze soldaten schieten, dan op burgers in de Verenigde Staten, is de gedachte.
Dat geldt ook voor andere landen. Een aanval op Italiaanse troepen in Irak veroorzaakte vele slachtoffers, maar had geen enkel effect. Een aanval op Spaanse burgers in Madrid, maakt echter dat de Spaanse troepen uit Irak worden teruggetrokken.
Als ik terrorist was, wist ik het nu wel. Onze jongens en meisjes in Irak kunnen weer rustig in slaap vallen als ze wachtdienst hebben. Een terrorist die hen uit Irak weg wil jagen, weet nu dat hij in Nederland moet zijn. Liefst vlak vóór nieuwe verkiezingen, die Wouter Bos dan mag winnen.
Die volgende verkiezingen zijn hopelijk nog ver weg. Maar overleven is vooruitzien, dus ik weet wat mij te doen staat. Paul Cliteur heeft aangekondigd de scherpe kanten van zijn uitspraken af te halen. Hij zal voortaan in 'Buitenhof' omstreden onderwerpen mijden. Maar dat is natuurlijk niet genoeg. Gerard van het Reve werd katholiek, toen hij de toorn van de kerk had gewekt. Ik verklaar dat er maar één god is en dat is Allah. Ik bid vijf maal per dag richting Mekka en zal die stad één keer in mijn leven bezoeken. Tijdens de rammadan eet ik niet bij zonlicht. Van mijn inkomen geef ik - via de belasting - al meer dan de volgens de Koran aanbevolen 10 procent aan de armen. Ik ben dus islamiet.
Dat kun je tegenwoordig beter in Nederland zijn, dan in het Midden-Oosten. Zeker, wanneer je zoals ik, heel erg goed geïntegreerd bent. Mijn beheersing van de Nederlandse taal is uitstekend. Ik ben zo hoog opgeleid, als maar kan in Nederland. Mijn dochters besnijd ik niet. Ik drink wel eens een biertje en heb Nederlandse vrienden.
Van alle door welke commissie ook op te zetten profielen, zal ik dus in het hoogste passen. Ik ga ervan uit dat daar een beloning tegenover staat. Subsidie, belastingverlichting, een van staatswege ter beschikking gestelde fiets zoals de regeringsleiders op de Eurotop in Amsterdam ontvingen, of misschien alleen maar een gratis toegangskaart voor de nationale parken. We zullen zien.
In ieder geval verwacht ik uitgenodigd te zullen worden op de nieuwjaarsreceptie van de koningin, in alle praatprogramma's op televisie en in alle fora die in Paradiso, de Balie of de Rode Hoed worden georganiseerd. Ik hoef daarvoor slechts een bescheiden onkostenvergoeding te ontvangen.
Want ik ga ervan uit dat ik voortaan als publicist goed de kost kan verdienen. Ik zal acht maal per jaar een paginagroot artikel in NRC Handelsblad mogen schrijven over de integratieproblematiek en een vaste column krijgen in de Volkskrant. Van welke universiteit ik de benoeming op de bijzondere leerstoel 'Immigratiekunde en assimilatie in het licht van globalisering' zal accepteren, heb ik nog niet beslist.
Vanzelfsprekend zal ik lid, zo geen voorzitter, worden van alle adviescommissies van de overheid op het gebied van multiculturele vraagstukken, alweer tegen een bescheiden vergoeding.
Mijn leven zal druk gevuld zijn, maar bevredigend.
Denk niet dat het hierom is dat ik islamiet ben geworden. Wie dat denkt verwart oorzaak en gevolg. Het is gewoon zo dat Allah beloont wie hem dient. Soms al in dit leven, maar in ieder geval in het hiernamaals. Ik heb gewoon het geluk dat ik die beloning nu al krijg. Dat is de wil van Allah.
Ook thuis heb ik een veel gelukkiger leven sinds ik islamiet ben geworden. Hoewel ik nog niet overweeg een tweede vrouw te nemen, is mijn echtgenote sinds ik haar 'eerste vrouw' noem een stuk inschikkelijker geworden. Met de afwas hoef ik bijvoorbeeld niet meer te helpen. Dat zijn kleine dingen, maar toch. Je moet het leven nemen zoals het komt en als ik bekijk hoe in Nederland gereageerd wordt op de dreigingen uit de woestijnlanden, is wat ik doe het enige verstandige.
In theorie zijn er natuurlijk andere oplossingen, maar daar hoeven wij hier niet over na te denken. Dat moeten de Amerikanen doen bij de verkiezingen in november. Die hebben hun lokale Wouter Bos in de vorm van een democratische presidentskandidaat.
In Nederland beperken we ons tot de bijzaken. Dit onder aanvoering van onze eigen handhaver van de rechtstaat, de man van de christelijke sharia, minister van Justitie Piet-Hein Donner.
Die dreigde onlangs af te treden. Niet vanwege tekortkomingen bij de terreurbestrijding , maar omdat partijgenoot Maxime Verhagen het ambtenaren wilde verbieden om de hoofddoekjes te dragen die Donner al had besteld voor de vrouwelijke cipiers. Net als fundamentalistische moslims vindt Donner immers dat iedereen ten allen tijde zijn geloof moet uitdragen. Niks scheiding van kerk en staat.
Voordat ik moslim werd, vond ik dat een achterlijk standpunt. Achtienhonderd jaar achterlijk, om precies te zijn. In 204 schreef kerkvader Tertullianus immers al voor dat christelijke vrouwen gesluierd moesten gaan. Dat leidde destijds tot een felle discussie die de vroeg-christelijke gemeente in twee kampen verdeelde. Tertullianus, zou later zelfs tot ketter worden bestempeld maar dat ging over de vraag of weduwen mochten hertrouwen. Tertullianus vond van niet.
Maar ik dwaal af. Dat komt misschien omdat ik zo gelukkig ben. De islam is immers voor de vrede, zo weet ik als moslim. En als die brutale Ayaan Hirsi Ali iets anders beweert, is het terecht dat ze wordt doodgeschoten. Je moet immers wel respect tonen voor andermans levensovertuiging.
Dat laatste is de enige smet in mijn nieuwe bestaan. Als moslim word ik hier in Nederland gediscrimineerd. Want iedere keer als moslims ergens ter wereld een aanslag plegen tegen onschuldige burgers, word ik daar op aangekeken. Als jullie dat blijven doen, moeten jullie niet verbaasd zijn dat ik mij steeds meer met die terroristen verwant ga voelen. Dan hebben jullie er zelf om gevraagd, als er hier aanslagen plaatsvinden.
Dat heeft de AIVD ook al ontdekt. Die ziet risico's voor terreuraanslagen in de eerste plaats stijgen omdat Nederland mee helpt het bestuur van Irak weer op te bouwen, nadat de Amerikanen Saddam Hoessein gevangen hebben genomen. En in de tweede plaats omdat Nederland een land is geworden waar strijders voor de Jihad kunnen worden gerecruteerd. Dit komt volgens onze geheime dienst door het moslimvijandige klimaat dat hier is ontstaan door de wijze waarop het allochtonendebat wordt gevoerd. Iemand als Marcel van Dam begrijpt dat. Die zei meteen dat de VVD zich moet schamen voor zijn 'Beleidsnotitie integratie van niet westerse migranten in Nederland.'
Hij overtuigde Paul Cliteur. Maar andere opinieleiders gaan gewoon door met kritiek leveren op islamitische gebruiken. Zij tonen dus geen respect. Terwijl ze toch moeten weten wat dat voor gevolgen heeft. Wat zijn die ongelovigen toch dom. Nu begrijp ik ook waarom ze volgens de islamitische wet minder rechten hebben dan gelovigen. Die verdienen ze niet, zo wist de profeet al. Ik zal bij de eerstvolgende vergadering van één van mijn adviescommissies minister Donner eens aanraden, dat principe ook hier in de wet te verankeren. Net als de regel dat wie het ware geloof afvalt, de doodstraf verdient. Daar is immers niets op tegen, want geen verstandig mens zal dat doen. Jullie moeten gewoon andermans cultuur leren respecteren. Dat is beter voor iedereen. Salem aleikum.

Paul Frentrop