Freek

Om Oudjaar te vieren zat ik bij Jan Mulder naar Freek de Jonge te kijken toen halverwege de komiek Zelve binnentrad. 't Is ongemakkelijk kijken naar zo'n show als de maker persoonlijk aanwezig is - wat doe je wanneer het geval niet te harden blijkt? - en ik haalde dan ook opgelucht adem toen de eindtitels voorbij kwamen; wat een show!
't Was een genoegen om iemand op Nederlandse TV de islam belachelijk te zien maken en ik hoop natuurlijk dat de anti-discriminatie-meldpunten alert waren.
Diezelfde avond zou ik Hans Teeuwen nog zien, ook een performer die beschikt over een adembenemend talent. Teeuwen sart in zijn laatste show De Jonge als 'schele dominee' en als iemand die zijn beste tijd gehad heeft. Ik kon dan ook niet nalaten hem meteen te vertellen hoe goed ik zijn steen des aanstoots vanavond vond.
Teeuwen: "Wat onsportief van Freek, zie ik eindelijk 'ns nìet zijn show, schijnt 'ie voortreffelijk te wezen. Is er dan geen enkel respect voor de jongere generatie?"
De Jonge vertolkte een breed gedragen ongenoegen dat politici in Den Haag zorgen baart, namelijk dat er tenminste driehonderdenvijftig miljoen moslims zijn die ons haten. Onder 'ons' wordt dan verstaan de goedwillende, niet discriminerende autochtonen uit het Westen die zich in eigen land gesteld zien tegenover een agressieve minderheid van vertegenwoordigers der Achterlijkheid, de Vijfde Colonne van de geitenneukers, gelovigen die in de Middeleeuwen zijn blijven steken en zodoende menen dat overspelige vrouwen geen rechten hebben en gestenigd dienen te worden, net als sodemieten en joden natuurlijk, gelovigen die in het algemeen vijandig staan tegenover andere godsdiensten, andere opvattingen en andere culturen. Tot voor kort mocht je zulks niet in het openbaar zeggen, op straffe van voor 'rascist' te worden uitgemaakt en door de gesubsidieerde gedachtenpolitie van Overheidswege aangeklaagd.
De Jonge heeft een megalomane persoonlijkheid en wordt vaak gehaat door zijn collega's (niet door Teeuwen overigens); een kwestie van meer talent en een grote bek. De Jonge begrijpt maar niet dat iemand als Van 't Hek in al zijn middelmatigheid wèl Carré uitverkocht krijgt en roept al jaren: "Youp heeft veel in mijn mars."
Ik geloof dat je zulks eerder omgekeerd moet zien;'t is een wonder dat De Jonge zo-wie-zo nog publiek trekt. Hij is op z'n best geestig, origineel en vlijmscherp, hij formuleert zorgvuldig en probeert niet zijn publiek te behagen. En
dat in een tijd dat het onderwijs al jaren geleden werd afgeschaft.
De Jonge's talenten zijn dan ook lichtjaren verwijderd van wat de Kampioen der patjepeeërs voor ons in de aanbieding heeft.
Makkelijk in de omgang is Freek niet altijd. Aan de ook aanwezige Boudewijn Buch vroeg 'ie: "Heb jij een kind?"
De schrijver van De Kleine Blonde Dood herinnerde zich door de entertainer gebeld te zijn toen diens eigen kleine overleden was; het echtpaar De Jonge had veel troost gevonden in dat hartverscheurende boek. Ik zag de pijn en verbijstering op Boudewijns gezicht en realiseerde me tegelijkertijd dat de Komiek nog zo vol was van zijn optreden dat 'ie waarlijk geen benul had.
Doorgaans ben ik vervuld van huiver jegens moraaltheologen en was dan ook geen bewonderaar van De Jonge's stukjes op de voorkant van Het Parool. Ik hou niet van parabels, ik geloof niet in God en beschouw hem niet als mijn profeet. Maar soms dient men mitsen en maren opzij te zetten; ik buig voor hem vanwege zijn laatste optreden in de wetenschap dat Bewondering de keerzijde van jaloezie is.
Wat een voorrecht dat je zo iemand op de toppen van zijn kunnen mag zien dansen.
Nog is Nederland niet verloren.