Lopende Zaken

't Is betreurenswaardig dat ik hier en nu - in ruiterlijke maar niet ridderlijke vrijpostigheid - opnieuw Mevrouw Varma en haar advocaat met z'n rode Ferrari moet opvoeren. Wat wil het geval?
Mevrouw Varma schijnt geen kanker meer te hebben en voelt zich thans 'verraden' door haar fractieleider van Groen Links, de grote strateeg Paul Rosenmöller. Hierin heeft ze gelijk; nooit is in de Nederlandse politiek iemand wreder afgestraft vanwege haar huidskleur. Niet Varma - die bepaald van Lotje getikt is en hulp van het gesticht nodig heeft - dient onder vuur te liggen, nee, de gewetenloze exploitant van het politiekcorrecte levensgevoel, Rosenmöller dus, die zich nu door haar 'belazerd' voelt, verdient alle minachting. Varma is weerloos, Rosenmöller niet; net terug van 'vakantie' in de hoop dat alles zou zijn overgewaaid. Je begrijpt niet waarom de miljonair niet gewoon Tara's toezegging aan de Indiase kindertjes gestand doet en tweehonderdvijftigduizend dollar per jaar overmaakt met de woorden: "Groen Links staat voor wat het zegt en kan op zijn woord vertrouwd worden."
Nee, 'een inzamelingsactie', wellicht.
Schooiers.
De solidariteit van Groen Links wordt toch vooral met de mond beleden. Je vraagt je af waarom een partij die altijd een grote waffel heeft over de ethiek van anderen zo'n Rosenmöller handhaaft. Misschien doen de aan hem geparenteerde Dreesmannen geheime donaties aan de verkiezingskas van de club, stortingen waarvan wij niets mogen weten. Hoe moet Rosenmöller eigenlijk verder blunderen om dan wel voor vertrek in aanmerking te komen?
Mevrouw Varma's advocaat rept nu van 'suikerziekte' en 'schildklier' bij zijn cliënte, maar zou eigenlijk moeten praten over de politiekcorrecte aandoening van de Arrogantie, haar aangepraat door zieltjeswinners van blanke komaf die iedere leugen zullen bedekken om stemmen te winnen. De advocaat heeft ook medegedeeld dat Mevrouw 't betreurt, 'maar er wel begrip voor heeft' dat Van Boxtel de Tara Singh Varma-prijs van z'n naam ontdoet. Ik vind 't jammer dat Mevrouw dit begrip opbrengt. Ook Van Boxtel heeft een graantje van haar rolstoelact willen meepikken en verdient dus evenzeer met hoon en pek te worden overladen, dat opportunistisch stuk vuil met z'n zalvende praatjes.
't Verdrietige is dat mocht Mevrouw onder de huidige omstandigheden overgaan tot een grootse bekentenis van schuld, zelfmoord bijvoorbeeld, iedereen glimlachend zit te wachten tot ze uit haar' kist verrijzen zal; ze wordt niet meer geloofd.
Mocht Mevrouw het tijdelijke met het eeuwige verwisselen dan zal meneer Rosenmöller vermoedelijk niet zijn gezicht laten zien tijdens de laatste tocht op haar begrafenis. Over het lijk van Tara zijn geen stemmen meer te halen.
Wordt vervolgd.
En dan nog even; dat Kok Woensdag aanstaande zal aankondigen bij de volgende verkiezingen op te stappen maakt hem in zekere zin groter dan Den Uyl of Lubbers en in ieder geval iemand die waardiger afstand doet van de macht. Maar wat beweegt Felix Rottenberg om dit aardige primeurtje uit de boezem van de partij niet naar zijn eigen Parool te hebben doorgespeeld maar trappelend van ongeduld aan NRC-Handelsblad?
Met vochtige ogen neurie ik: "Kom socialisten, sluit de rijen!"