Respect

"Word jij wel eens voor Al Quaeda uitgemaakt?" snauwt een overtuigde moslim dame met hoofddoek mij toe tijdens een live TV optreden. Ik houd mijn hoofd koel, geen geschreeuw op TV. Even lijkt het erop dat ik ontsnap aan deze vraag, maar de moslim dame laat zich niet zomaar opzij schuiven: "IK WIL DAT ZIJ ANTWOORD GEEFT OP MIJN VRAAG."

"Ik word voor andere dingen uitgemaakt," denk ik bij mezelf. De ingezonden brief die de afgelopen week op deze site is afgedrukt is daar een hilarisch doch treffend voorbeeld van. Maar ik zeg: "Nee, ik word niet voor Al Quaeda uitgemaakt. Ik geloof niet dat daar enige aanleiding toe is. En ik kan me voorstellen dat jij er iets aan kunt doen om niet voor Al Quaeda uitgescholden te worden. Het is tenslotte allemaal een keuze." "M'n hoofddoek afdoen zeker," snauwt ze me toe. "Jij moet gewoon respect hebben voor mijn hoofddoek." Respect? Ik barst nog net niet in lachen uit.

Hoofddoek, gezichtssluier, chador: van kwaad tot erger, en het moet toch eens ophouden?
De afgelopen week heeft de Commissie Gelijke Behandeling geoordeeld dat het dragen van een gezichtssluier op het ROC verboden is. In plaats van in hongerstaking te gaan, naar het Europees hof van de mensenrechten te stappen of op anderszins gepast hysterische wijze te reageren, hebben inmiddels drie van de vier dames besloten ongesluierd naar school te komen. De vierde dame weigert naar school te komen. Ik wed om een luxe en uitgebreide kappersbehandeling dat ze gewoon geen zin meer had in school, en deze uitspraak als excuus aanvoert om te stoppen met haar opleiding. Het heeft wat (belasting) centen gekost, maar de dames laten het hierbij. Typisch voorbeeld van onnodig, tijdrovend en opruiend recalcitrant gedrag van deze dames dat bij hun tegenstanders werkelijk tot niets anders leidt dan opluchting en bevestiging van de achterlijkheid van een groot gedeelte van in Nederland wonende aanhangers van de Islam. En daar moet ik respect voor opbrengen? Hou toch op.

Degenen die het hardst om respect roepen gaan aan één ding voorbij: respect is geen loos gegeven. Respect verdien je. En je verdient het op basis van waargemaakte woorden en daden, niet op basis van een misplaatst minderwaardigheidscomplex. Met name misdeelde moslims verwarren 'respect' met 'de eerste indruk' die zij maken gekleed in niet westerse kleding: hoofddoek, gezichtssluier, chador. Het uiterlijk bepaalt immers in hoge mate of we ons in een ander willen verdiepen. En een hoofddoek, laat staan gezichtssluier of chador, nodigt hier niet toe. Kortzichtig ja, maar zolang er spannender en uitnodigender mensen zonder hoofddoek of chador rondlopen, gaat mijn voorkeur voor een nadere kennismaking toch naar hen uit. Uit fatsoen of angst om voor racist uitgemaakt te worden, zal het gros van de Nederlanders dit niet uitspreken, maar ik ben zelfverzekerd genoeg om in deze overtuiging te volharden.

Het gros van de Nederlanders is ruimdenkender, liberaler en toleranter dan dat ik ben. Ik heb van huis uit een hekel aan de hoofddoek (en erger) waar vele moslimdames zich menen mee te moeten tooien. Een hoofddoek staat voor mij - wellicht geheel ten onrechte - gelijk aan een mentale afwijking. Het kost mij uitermate veel moeite om mij over dit vooroordeel heen te zetten. En eigenlijk wil ik mij er niet eens overheen zetten. En als puberende moslim dames plotseling doorslaan in het uiten van hun godsdienstbeleving, weiger ik zelfs maar een poging te doen om mij over mij vooroordelen te zetten. Het 'respect' waar zij om roepen, moeten ze verdienen. Ik respecteer mijn gehoofddoekte werkster: ze is 32, heeft drie kinderen en is gescheiden van haar Marokkaanse man die haar naar Nederland heeft gehaald. Tot zover heeft ze meer gepresteerd dan ik...

Kortom, de inflatie die het woord 'respect' de afgelopen maanden ondergaan heeft, valt hooguit nog enigszins te vergelijken met de koersval van Ahold.... En ik nodig iedereen van harte uit om de grenzen van hun incasseringsvermogen eens nader te onderzoeken. Nog even en ik moet respect gaan opbrengen voor de chador dragende wezens, die het onder aanvoering van een gehoofddoekte juriste met een handjevol zotten voor elkaar krijgen dat wij hier ons de volgende definitiestrijd gaan buigen: is respect een grondrecht of niet??

Het wordt tijd dat Volkert om respect gaat vragen. Misschien dat we dan eens met zijn allen onze koppen uit het zand gaan steken.

Vorige column Ebru Umar