Ik heb op een bijeenkomst van Abou Jaja
in Den Haag inderdaad met een nogal opgewonden mevrouw gesproken die voor de
website van Theo van Gogh schrijft. Ik heb getracht haar wat te kalmeren. Zij
heeft bij dat gesprek geen aantekeningen gemaakt. Zij citeert uit het hoofd en
daarmee dus onzorgvuldig en onjuist. Verder wil ik u adviseren slechts
amusementswaarde te hechten aan wat er op de website van Van Gogh staat.
Met vriendelijke groet,
Willem Lust
Beste Dyab,
Je zei 'mevrouw Omar' tegen me. Het applaus
en gejuich waren voor mij, maar jij zei 'mevrouw Omar' tegen me. Zelfs
die marionet van je moest lachen, die Jawad. En dat terwijl hij de humor van
een comateuze walrus heeft, die een onderzeeboot nog voor zijn partner aanziet.
Heb je in het gejoel eigenlijk nog gehoord dat ik zei jouw allergrootste fan te
zijn? Dat je dat wel even weet, ik zou niet willen dat dat je ontgaat. Weet je,
die ene letter is je vergeven, dit is nog de meest milde verkrachting van mijn
naam. En dat met een zalvende Belgische tongval...
De rit naar Roermond afgelopen vrijdagmiddag was dus niet voor niets. Al werd
ik na 2 uur en een kwartier file rijden, gebeld met de mededeling dat 'broeder'
Cheppih net was afgetreden als kandidaat AEL bestuursvoorzitter. Fijn. Ik
passeerde net het bordje 'Roermond 14 km', en had dit graag eerder geweten.
Kijk dat Roermondse publiek dat geloofde ik wel, en jouw teksten kan ik
onderhand ook dromen. Ik was juist zo benieuwd naar die gelovige lelijkerd.
Zó benieuwd dat ik zijn foto ingelijst kreeg van mijn vriendinnen voor
mijn verjaardag. Die kan dus weer van de schouw. Nog suggesties voor een ander
potentieel idool?
Abou zeg nou'ns eerlijk, word je eigenlijk niet helemaal treurig als je je
aanhang eens goed bekijkt? Jonge zieltjes, pubers zijn het. Links van hun bed
hangt Jim en/of Jamai, en rechts hang jij. En dan nog wint Jim het, ik zie nog
niet zo snel bushokjes vernield worden waar jouw poster opgehangen wordt. Is
dit wat je wilde vroeger, toen je klein was? Even eerlijk? Persoonlijkheid,
geldingsdrang, daadkracht en passie, allemaal overduidelijk aanwezig. Maar ik
kan me niet voorstellen dat je je sterstatus wilde bereiken door gezien te
worden als 'Nationaal Gevaar' door de meerderheid van de samenleving waar je
momenteel woont. Je wordt door de verkeerde doelgroep serieus genomen. Er is
wel hoop: ook Robbie Williams heeft zijn tienerpubliek na Take That weten te
overleven, het kán dus wel. Misschien moet ik Robbie W. inlijsten, hij
voert de 'potentiële meneer Umar' lijst toch al aan...
Toch begrijp ik je wel Dyab, en jij weet dat ik je begrijp. Jij wel. Die
volharding in 'zíj zijn fout maar als zíj denken dat ík
het grootste gevaar ben dan zal ík in die rol dan ook als beste
volharden. Nationaal Gevaar zal voor altijd synoniem zijn aan míj, Dyab
Abou Jahjah'. Die volharding van je om de beste te zijn, in wat dan ook, is erg
herkenbaar. Erg mannelijk ook, in onze feminiserende samenleving niet altijd
even handig dus.
Maar die semi-leiders om je heen, dat interim bestuur, word je daar niet
helemaal moe van? Marmouche die het beeld van de criminele allochtoon/
Marokkaan volledig bevestigt, Naima die maar geen positief woord over jou de
pers in krijgt, Jawad die ondanks zijn Nederlandse moeder en aardappel mislukt
is en dan loopt er nog zo'n vierde gup rond. Dat ik zijn naam niet eens ken
zegt weer genoeg. Allemaal geen mensen om een oorlog mee te winnen, zeker niet
die van jou. Ik heb zelden zo'n incapabel stelletje bij elkaar gezien.
Frustrerend zeker dat je je met hen moet omringen? Ik zal je eerlijk zeggen, ik
ben blij dat Cheppih weg is. Cheppih was goed. Cheppih was heel erg goed.
Cheppih was misschien nog wel beter dan jij.
Weet je Dyab, in wezen willen we allebei hetzelfde: emancipatie,
gelijkwaardigheid, en het juk van de slachtofferrol afwerpen. Ik vind het
minstens net zo erg als jij, dat allochtone jongeren (maar ook vrouwen) in
Nederland blijven hangen in een slachtofferrol. Dat zij denken
tweederangsburgers te zijn, dat ze zich daarnaar gedragen ook, en dat ze zich
ook zo noemen. Waar anders staat allochtoon voor? Wij vertalen dit van
oorsprong Griekse woord als 'van elders', maar de stam, 'allos' betekent
'anders'. De stam van autochtoon, 'autos', staat voor zelf/ eigen. Kortom je
kunt het beter vertalen als: eigen volk en ander volk.
Want die jongeren die aan jouw lippen hangen, zijn helemaal niet van elders,
hun ouders zijn van elders. Die jongeren zijn eerste generatie Nederlanders.
Geen tweede generatie Turk, Marokkaan, of wat dan ook. Het is een
definitiekwestie Dyab, zoals het glas halfvol of halfleeg kan zijn. Jij en ik
willen hetzelfde, maar benoemen het anders. Zolang die jongeren zich allochtoon
blijven noemen, blijven ze tweederangsburgers. Maar bij emancipatie hoort ook
zelfstandigheid en eigen verantwoordelijk, iets wat ik jou nooit hoor
zeggen.
Misschien wil jij me een keer uitleggen waarom die eerste generatie
Nederlanders denken niet dezelfde rechten, kansen en toekomst te hebben als een
meerdere generaties Nederlander. Ik geloof oprecht dat ze wél dezelfde
rechten en kansen hebben. Het punt is echter dat niemand je volledige rechten
zal toekennen, tenzij je ernaar gedraagt. Rechten worden je pas ontnomen, als
je akkoord gaat met je slachtofferrol, niet omdat je eerste generatie
Nederlander bent of een ander geloof aanhangt. Die jongeren hebben er ook een
eigen verantwoordelijkheid in.
Als vrouw strijd ik nóg voor gelijke rechten. Liefje, de notaris stuurt
me hypotheekstukken geadresseerd aan "De heer E. Umar", de autodealer
bedankt eveneens mijn non-existente wederhelft voor de proefrit en zelfs de
boeiende heer Van Gogh bezweert mij dat ik op een dag niet zelf voor de kost
zal hoeven zorgen, maar dat een 'rijke vent' dat wel zal doen. Ik kan mij
slachtoffer voelen van de male chauvinist maatschappij, of er verbaal en
fysiek boven staan. Ik ben zélf verantwoordelijk voor de ervaring van en
beperking in mijn eigen rechten.
Met het geloof –jouw strijdlied- heeft mijn aangeprate slachtofferschap
niets te maken. Het heeft te maken met prehistorische perceptie van de
hedendaagse werkelijkheid. Jíj legt de koppeling tussen slachtofferrol
en geloof. Maar die slachtofferrol van jouw aanhang Dyab, wordt
geïnitieerd door hun ouders, gecultiveerd door de samenleving en uitgebuit
door jou. De ouders belemmeren door hun afwezige kennis over onze samenleving,
de acceptatie van hun kinderen als eerste generatie Nederlanders. Jouw
emancipatiepoging loopt via het geloof, terwijl dat er niets mee te maken
heeft. Maar ik begrijp jou wel, je hebt een 'wij-zij' tegenstelling nodig, om
in je idool status te volharden.
Ik geloof toch dat je emancipatie van de eerste generatie Nederlanders
nastreeft. Weliswaar op basis van verkeerde argumenten, maar toch. Hoewel ik
mijn prijs heb (ik dacht zo aan de 4.5m euro op jaarbasis), liggen mijn
ambities vooralsnog niet bij het leiderschap van de AEL. Ik zou wél
graag eens een goed gesprek met je willen voeren, gewoon jij en ik, zonder die
pubertjes. Ik ben het eigenlijk wel zat om je met zoveel mensen te moeten
delen.
Dus, wat denk je van een lunch? Gewoon een overleg over de emancipatie en de
eigen verantwoordelijkheid van de eerste generatie Nederlanders? Weg met het
minderwaardigheidscomplex en de slachtofferrol maar nadruk voor het individu.
Goede cameraploeg erbovenop, en ik beloof je, je mag mee de montage in. Je mag
me ook Ebru noemen.
Ik hoor graag van je,
ebruutje@hotmail.com