Ik heb op een bijeenkomst van Abou Jaja
in Den Haag inderdaad met een nogal opgewonden mevrouw gesproken die voor de
website van Theo van Gogh schrijft. Ik heb getracht haar wat te kalmeren. Zij
heeft bij dat gesprek geen aantekeningen gemaakt. Zij citeert uit het hoofd en
daarmee dus onzorgvuldig en onjuist. Verder wil ik u adviseren slechts
amusementswaarde te hechten aan wat er op de website van Van Gogh staat.
Met vriendelijke groet,
Willem Lust
Elena's nieuwe
vrienden
Een brief aan de hoofdredactie
van Trouw
Elena Simons heeft een paginagroot
artikel geschreven over 'Pret met Moslims' (Trouw, zaterdag 17 mei, 2003). Doet
het altijd leuk, zo'n titel en het smaakt oprecht naar meer, veel meer. Helaas,
de 'ik ben blond en blasé' houding straalt van Elena Simons stukje af.
Ik ken haar niet, dus voor hetzelfde geld is ze een donkere dame, die een 'dom
blondje' nadoet. Ze slaagt met vlag en wimpel.
Mijn irritatie betreft met name de koppeling van persoonlijkheid aan geloof en
etniciteit. De basis van 'Pret met moslims' is zo ontzettend dom en
kortzichtig: Elena gaat 'vrienden' maken op basis van iemands geloof. Moslims
zijn immers interessant. Maar in het echte leven anno 2003 gaat het helemaal
niet om het geloof. Door dit soort zotte 'onderzoeksjournalistiek' gaan die
randgroepjongeren nog werkelijk geloven ook dat het geloof (wan)gedrag
rechtvaardigd. Het geloof boeit niet, de persoon an sich boeit, of boeit
niet. Elena doet aan actieve omgekeerde integratie: " Als Mohammed niet
naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohammed". Als homo's
'interessant' zijn, gaat ze vast met hen integreren. Zie daar, de zapcultuur is
tot alles aspecten van ons leven doorgedrongen.
Met deze reactie gooi ik al mijn glazen in om ooit nog gevraagd te worden als
Trouw columniste maar wat moet, dat moet. Mijn integriteit gaat boven politiek
en carrière correcte acties. Niet alleen Theo van Gogh is goed in ruzie
en vijanden maken, ik ook. Natuurlijk is hij beter, maar ik ben jonger
én vrouw, er is nog hoop...
Elena zet zichzelf treffend neer als up town girl en geeft toe nog nooit eerder
een allochtoon 'in het echt' gezien te hebben. 'WHO THE F*** CARES?'
denk ik. Maar Elena cares want allochtonen zijn 'interessant'. En de
definitie van 'interessant' is beperkt tot 'moslim'. Boeiend wel. Ik verwijs
Elena graag door naar De
Gezonde Roker, doorscrollen naar
'Coca Cola' en het mysterie der
moslims kan wat mij betreft opgelost worden. Niet via de academisch correcte
weg, maar lijfelijke praktijkervaring. Dat zou e.e.a. moeten verduidelijken.
Vooralsnog gaat Elena pret maken met moslims. Deze week met mannen, maar in de
laatste kolom wordt Naima Azough geïntroduceerd. Dat belooft veel goeds
voor volgende week. Haar eerste nieuwe vriend is Ahmed. Ze bezoekt hem thuis en
hij staat in zijn onderbroek voor haar. Ik zie het al helemaal voor me dat ik
voor het eerst bij een wildvreemde kerel thuis kom en hij mij in zijn
onderbroek verwelkomt. Daar zég je niet alleen iets van, daar oordeel je
ook over. Nee, niet politiek correct, het hoort vast bij Ahmeds moslim cultuur
dat 'ie in zijn onderbroek een Nederlandse vrouw in zijn huis ontvangt.
Omar is de volgende 'interessante' vriend. Jammer voor Elena, maar hij
verschijnt niet op de afspraak. Natúúrlijk niet! Allochtonen,
sorry ik moet moslims zeggen hé, lekker beperkt en stigmatiserend, veel
moslims, kennen het begrip tijd nog steeds niet en een afspraak is 'ooit'. Nee
ik overdrijf niet, nee ik bagatelliseer niet en nee ik scheer niet alles en
iedereen over een kam. Elke allochtoon zal beamen dat Omar niet uniek is en
alleen staat, zoals Elena wel doet in haar (gespeelde?) naïviteit. Maar
ook hier geen kwaad woord over het niet komen opdraven van Elena's new best
friend. Ook dit valt natuurlijk 'goed' te praten door het geloof....
Maar gelukkig zoeken ook Elena's authentiek Nederlandse vrienden naar moslims
-het wordt gebracht als zouden ze op zoek zijn naar exotische postzegels met
een beperkte oplage. In Blitz wordt er zowaar een gevonden. Mijn ergernis
stijgt: zou deze Bilal ooit aangesproken zijn als Elena niet op zoek was naar
moslims? De vraag stellen is'm beantwoorden.
Inderdaad ik spiegel Elena's 'echte' onderzoeksjournalistiek op mijzelf. Zelf
ben ik in de Rotterdamse variant van Oud-Zuid opgegroeid. En ik zie het al
helemaal voor me: dat mijn vriendinnen me als vriendin gekozen hebben omdat ik
niet 3 generaties terug ga in de Nederlandse geschiedenis en 'dus' interessant
zou zijn. Ach het zou zo maar eens kunnen: drie van hen zijn dochters van
Nederbelgen, zes zijn dochters van MKB'ers. Hoe boeiend kan ik zijn, een
Rotterdams gymnasiastje, een behendige studente en bijdehante
carrièremakende dertiger. Ja, ik ga bijna geloven dat ik alleen maar
interessant ben omdat mijn ouders 34 jaar geleden de Egeïsche zon achter
zich hebben gelaten om zich te vestigen in de Nederlandse klei.
Gelukkig weet ik beter. De suggestie mijnerzijds dat mijn vriendinnen (en
vrienden) alleen met mij bevriend zouden zijn, omdat mijn ouders moslim/ Turk/
allochtoon zijn, zou acuut tot een allereerste ruzie met eenieder van hen
leiden. Sterker nog, ik sluit niet uit dat ze mij van het vriendinnenlijstje
zouden schrappen. Mijn kortzichtigheid zou (gelukkig) tot een onherstelbare
breuk leiden.
Misschien overdrijf ik wel en is deze hele exercitie écht grappig en
informatief bedoeld in plaats van een van alle intelligentie gespeend plan.
Maar 'domme blondjes humor' staat mijlenver af van mijn cynisme. En de ervaring
leert dat idiotie in overtreffende trappen komt. Zo was daar de campagne 'Hoe
leuk zijn Marokkanen'. De tegenhanger 'Ben jij bang voor mij' liet niet lang op
zich wachten. Helaas is 'Pret met moslims' publieke idiotie in een Trouw
oplage. En geldt hier het adagium: 'Als het in de krant staat, is het waar'.
Ik ben de Trouw redactie maar even voor: het begrip jaloezie komt in mijn
vocabulaire niet voor, daar is mijn ego te groot voor. Ik gun Elena Simons haar
'Pret met moslims', zij liever dan ik. Ik weet nu al wat de conclusie zal zijn:
'Goh, hoewel moslims bij tijd en wijle net mensen zijn, hebben ze een ander
wereldbeeld. We moeten dat maar accepteren, dat hoort immers bij hun waarden en
normen die weer ingebed zijn in hun geloof en 'dus' niet ter discussie staan'.
Maar door dit soort nonsens artikelen, gepubliceerd in een 'kwaliteitskrant'
komt het einde van onze kneuterige maar gezellige Nederlandse samenleving, waar
we natuurlijk met zijn allen hard over mopperen maar die we in ons hart ten
zeerste lief hebben, wel heel erg snel in zicht. Ik sluit graag af met de
uitsmijter van Barend en Van Dorp: 'WAKKER WORDEN, ZIJN JULLIE ER NOG?!'. Yep,
we zijn er nog. De enige terechte vraag is echter, met dank aan Trouw en het
briljante journalistengilde: hoe lang nog?
ebruutje@hotmail.com