De tongval van de meneer aan de lijn was licht Haags:"Uit het circuit bereiken ons berichten dat een groep overweegt U aan te vallen als U Zaterdag boeken komt signeren in Den Haag. Kunt U geen body-guard meenemen?"
Spreker had zich voorgesteld als Jaap van de Krol van de Haagse recherche, die meldde dat de AIVD één en ander had opgevangen, zoals gezegd 'in het circuit'.
Mijn eksteroog zweerde dat ik een en ander te danken had aan enige Fortuyn aanhangers die laatst een brief schreven aan de minister van Justitie waarin ze Excellentie waarschuwden dat mijn signerende aanwezigheid in boekhandel Verwijs aan het Buitenhof op Zaterdag 22 november aanstaande tot levensbedreigend tumult zou kunnen leiden en dat mijn persoontje bescherming behoefde; met sommige vrienden heeft men geen vijand meer nodig.
De AIVD zou wel 'ns gedacht kunnen hebben 'die meneer zeurt maar door over Fortuyn, als we hem nu 'waarschuwen' kan 'ie nooit klagen als er iets mis gaat'.
Boekhandel Verwijs is gelegen naast ik meen het Israelische consulaat. Een paar dagen voor mijn aangekondigde aanwezigheid had zich hier een demonstratie afgespeeld van muzelmannen die opheffing van die staat eisten en 't leek de verstandige Mevrouw die hier de scepter zwaaide raadzaam geen poster op te hangen van mijn persoontje met theedoek op het hoofd dat prijkt op het omslag van "Allah weet het beter", want, zei ze met een glimlach: 'Ik hou graag de ruiten heel'.
Dit is wat Job Cohen bedoelt als 'ie 't heeft over het 'respect' dat autochtonen in onze geweldige multiculturele samenleving dienen op te brengen voor de Vijfde Colonne van de geitenneukers. Ik kon me heel wel vinden in de overwegingen van de Mevrouw van de boekhandel.
Als ik me wat zou hebben aangetrokken van alle abonnementhouders op paviljoen 7 die me in de loop der jaren bedreigd hebben, kwam ik nergens meer. Zou de AIVD een en ander uit de duim hebben gezogen om me te jennen? Enfin, een gewaarschuwd man telt voor twee. Het enige wat ik vervelend vond was dat op hetzelfde moment waarop mijn boek de schappen had bereikt en ik handtekeningen zou gaan zetten, Verwijs ook vol zou zijn met kinderen omdat de nieuwe Harry Potter aangekomen was.
Wat doe je als Muzelmannen binnen stormen en in het voorbijgaan kiddo's bedreigen? Een onaangename gedachte.
Voor Verwijs staat een wachthokje van de politie op poten omdat de Israeli bewaakt worden. Ik groette de Mevrouw in uniform in het hokje omdat Van de Krol van de Haagse recherche gezegd had de wijkagente te zullen waarschuwen. De Mevrouw wist van niets en ik had dan ook de verkeerde voor me. De wijkagente belde om tien over drie, toen ik al een half uurtje aan het signeren was, ietwat paniekerig: "Ik kom eraan!"
Zodra de politie arriveerde, nam deze het fototoestel van onze webmaster; die kiekjes van de gelegenheid nam onder hoede, want het hokje voor de deur van Verwijs is geheim en mag niet gefotografeerd worden. Onze autoriteiten zijn uiterst waakzaam en op alles voorbereid; een geruststellende gedachte.
Dat de overheid tegenwoordig aanraadt zelf lijfwachten in te huren - zou onze staatveiligheid de rekening betalen als ik zo onverstandig was geweest? – mag met recht privatisering van de onveiligheid worden genoemd.
Natuurlijk gebeurde er niets. Ik signeerde iedere minuut een exemplaar - 't liep boven verwachting - steevast aldus: "Moge Allah U behoeden!" Ik zou niet graag een gelovige kwetsen.
In de winkel lag "Allah weet het beter" elders broederlijk naast het laatste werkje van Paul Rosenmöller - die in mijn boek naar aanleiding van Mevrouw Singh Varma van harte de kanker krijgt toegewenst -, en zo hoort het ook. Ik ben benieuwd naar het volgende telefoontje van onze wakkere veiligheidsdiensten.

Theo van Gogh