| |
|
11 december
2003
Stadsverslaggeving deel II
Het valt niet altijd mee om als freelancer je verhalen te verkopen aan
de gelijkgeschakelde dagbladen. Speciaal voor de lezers van DGR: gezeur met Het
Parool en Trouw. Ook het geweigerde
verhaal leest u hier.
Het begon (weer eens) met een akkefietje over een stuk van mij uit Het
Parool van 15 november. Op de pagina waar politieredacteur Paul Vugts
verhaalde van een ondernemer uit Diemen die ten onrechte werd opgepakt door een
arrestatieteam op jacht naar 'vuurwapengevaarlijke criminelen' (Arrestatieteam
ruïneert leven na fout KPN) verscheen ook het mijne over een Surinaams
echtpaar uit de Bijlmer dat hetzelfde overkwam (In boeien en geblinddoekt).
Politiewoordvoerder Remco Gerretsen was zo eerlijk om tegenover mij toe te
geven dat hij niet kon garanderen dat de politie niet nog eens de verkeerde
negers zou oppakken. Leek me belangrijk om te vermelden, gezien de gevoeligheid
voor discriminatie. Dus citeerde ik hem, waarheidsgetrouw:
"Het is nu eenmaal zo dat in de Bijlmer wel vaker zwarte mensen worden
opgepakt. En overal worden fouten gemaakt, dus ook bij ons. Ik kan niet
garanderen dat zoiets niet nog eens gebeurt."
Het Parool maakte hiervan:
> "Het is nu eenmaal zo dat in de Bijlmer wel vaker zwarte mensen
worden gearresteerd. En overal worden fouten gemaakt, dus ook bij ons. Hoe
zorgvuldig we bij dergelijke acties ook zijn."
Hierop volgde onderstaande mailwisseling tussen mij en Frenk der Nederlanden,
chef redactie:
> 17 november 2003
> Onderwerp: verhaal over niet-terechte arrestatie van twee Surinaamse
Bijlmerbewoners
> BdW aan Frenk der Nederlanden:
> Beste Frenk,
> Tot mijn spijt moest ik weg. Je hebt er
nauwelijks iets aan veranderd, behalve aan het eind. Het zit me heel erg dwars
dat je die slijmerige laatste zin hebt toegevoegd in plaats van mijn eigen
laatste zin.
- dat van die
zorgvuldigheid heeft politievoorlichter Gerretsen niet tegen mij gezegd, dat
heb je er dus zelf bij verzonnen. Dat gaat volgens mij in tegen de regels van
de (onafhankelijke) journalistiek.
- het is in dit geval ook niet waar.
Ze hadden zich moeten legitimeren, ze hebben handboeien gebruikt zonder dat er
sprake was van vluchtgevaar etc.. Ik verwacht dat de commissie Politieklachten dit ook zal toegeven
met de wet in de hand.
- wat Gerretsen *wel* heeft gezegd,
zie mijn eigen laatste zin, vond ik zelf prijzenswaardig eerlijk van hem en
bovendien realistisch. Daar heeft de lezer/de burger meer aan dan aan zo'n loze
pr-tekst.
> Waar ben je bang voor, dat oom agent je niet aardig vindt?
> Ik heb er behoorlijk de pleuris over in dat mijn
naam onder dit stuk staat. De suggestie van onderdanigheid die uit de
wijzigingen aan het eind naar voren komt, past mij in elk geval
niet. Dit is
precies wat me wel vaker stoort in Het Parool, dat het soms op een corporate
magazine van de overheid lijkt.
> Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Misschien
is het allemaal niet zo opzettelijk gegaan, misschien ga je me wel antwoorden
dat je het resultaat van de schrapping/toevoeging helemaal niet onderdanig
vindt.
> Toch hecht ik er zer aan dat je dit
verandert!!!!
> Bernadette de Wit
> 17 november
2003
> Onderwerp: verhaal over arrestatie van twee Surinaamse Bijlmerbewoners
> Chef redactie Het Parool Frenk der Nederlanden schreef aan Bernadette de
Wit:
> Dag Bernadette,
> Tjongejonge, wat een kort lontje, voor een stuk waarvan je zelf zegt dat
er nauwelijks iets aan is veranderd.
> Een paar opmerkingen:
- Ik heb niets zelf verzonnen
(ik verzin überhaupt nooit iets _ dat past niet bij mijn vak). Gerretsen _
een woordvoerder, niet per definitie een vijand _ heeft zelf gebeld en verzocht
of deze zin aan de tekst kon worden toegevoegd. Ik had daar op zichzelf geen
moeite mee, temeer daar ik de tekst vervolgens aan jou heb voorgelegd. Dat jij
er toen al niet meer was, kun je mij niet verwijten.
- 2. Wie is er hier
onzorgvuldig? In de wet staat juist dat ze zich niet hoeven te legitimeren en
dat handboeien wel degelijk mogen worden gebruikt. De ombudsman heeft dat zelf
vastgesteld in een recente uitspraak over het optreden van het
arrestatieteam.
- 3 Gerretsen ontkende dat hij
dat zo gezegd had, in ieder geval had hij iets anders bedoeld. Tja.
> Als je Het Parool op
een corporate magazine van de overheid vindt lijken, lees je de krant wel zeer
selectief (diezelfde overheid vindt dat wij veel te kritisch zijn, en met de
politie heb ik vrijwel dagelijks ruzie, maar goed). We zijn nu eenmaal geen
actieblad. Misschien dat je je 'onafhankelijke journalistieke bijdragen'
voortaan beter daar kunt afleveren als er geen letter aan mag worden
veranderd.
> Met vriendelijke groet,
> Frenk der Nederlanden
> Het Parool
Wat dat zelf verzinnen betreft, had ik ongelijk, maar in zijn begeleidende mail
bij de geredigeerde versie vermeldde Der Nederlanden ook niet dat Gerretsen hem
achteraf nog had gebeld. Verder brengt Frenk alleen maar jij-bakken en
projecties te berde. Ik besloot om niet te antwoorden, maar zal het mailtje van
de chef hier toch even duiden:
- 'kort lontje': het nieuwe modewoord, let maar op. Populair in politiek Den
Haag en in de media, komt goed van pas als je een opponent met kritiek op jou
de mond wilt snoeren;
- de politiewoordvoerder als vijand? Ik schrijf juist dat ik zijn eerlijkheid
waardeer;
- een goeie chef verdedigt zijn (freelance) journalisten als een
overheidswoordvoerder achteraf zijn beklag doet. In smoesjes als 'niet zo
bedoeld' hoort een goeie chef niet te trappen. Wat een onafhankelijk denkende
chef in elk geval nooit zou doen, is achteraf instemmen met afzwakken. In
plaats daarvan verwijst hij de klager naar de ingezonden-brievenrubriek, dan
kan de lezer zelf oordelen;
- het is niet aan een journalist, ook niet aan een chef, om te bepalen of de
politie zorgvuldig heeft gehandeld. Dat kan hij niet weten, want hij was er
niet bij. Het oordeel moet hij overlaten aan de Klachtencommissie
Politieoptreden, waar de gedupeerde Bijlmerbewoners een klacht hebben
ingediend;
- 'We zijn nu eenmaal geen actieblad'. Hoezo, beweer ik dan dan? Waar is hij
bang voor?
- 'geen letter aan veranderen': hier spreekt de op z'n geheime delen getrapte
functionaris. Je zou gaan denken dat Frenk der Nederlanden al heel lang geen
kritiek meer heeft gekregen.
Een paar weken later bood ik een
verhaal over normen en
waarden in de praktijk aan bij de redactie van de Meningen-pagina
van Het Parool. Paul Arnoldussen wilde het graag plaatsen, maar dan
gratis. Ja, hallo, ik ben wel goed maar niet gek. Ik bood het verhaal opnieuw
aan, ditmaal aan de stadsredactie. Frenk der Nederlanden antwoordde dit:
> 5 december 2003
> Onderwerp: verhaal over normen en waarden
> Dag Bernadette,
>
> Dank voor je verhaal en het is zeker lezenswaardig, maar ik heb geen
> zin meer in discussies met een onbevredigende afloop.
> Misschien iets voor het Amsterdams Stadsblad?
> Succes!
>
> Met vriendelijke groet,
>
> Frenk der Nederlanden
> Chef redactie Het Parool
Let vooral op de geveinsd vriendelijke
suggestie. Voor de niet-Amsterdammers: weliswaar is Het Parool een
lokaal sufferdje, maar het voelt zich ver verheven boven de andere regionale
dagbladen van Nederland. Het Amsterdams Stadsblad is een gratis
huis-aan-huiskrant die wekelijks verschijnt.
Overigens zou het Amsterdams Stadsblad bij de verzelfstandiging door
Het Parool worden overgenomen (toen de laatste uit het PCM-concern
stapte), maar dat ging uiteindelijk niet door. De weekkrant is nu opgekocht
door zakenman Erik de Vlieger.
Ik vind overigens dat sommige journalisten bij het Amsterdams Stadsblad
een hoge kwaliteit hebben. Ze staan dichter bij de stad dan de
elite-journalisten van Het Parool. Deze week bijvoorbeeld een uitstekend
verhaal van Nicole Weidema over de wantoestanden in het winkelcentrum
Amsterdamse Poort (deelgemeente Amsterdam-Zuidoost). Onder de pakkende kop
'Winkeldiefstal mag toch in de Bijlmer?' doet Weidema verslag van de handel in
drugs en gestolen waar en de drugsprostitutie die daar elke nacht plaatsheeft
(tarief: 10 euro en als ze echt een bolletje nodig heeft 5 euro).
Een winkelier vertelt over de vele diefstallen en hoe zijn personeel wordt
bedreigd als ze er iets van zeggen. Na een paard agen zijn de daders weer vrij.
Het is een kwestie van macht, denkt de winkelier; in dit winkelcentrum is een
kleine groep (enkele tientallen criminele junken) zo gewend aan wetteloosheid
dat ze ook niet meer bang zijn voor de politie. Citaat: "Soms als je een
winkeldief pakt, dan zegt hij: Dit is toch de Bijlmer?"
Vergelijk de opmerkingen die ik krijg als ik onbeschofte mensen aanspreek, zie
mijn geweigerde stuk.
Maar goed. Ik antwoordde Frenk:
> 8 december 2003
> Onderwerp: geweigerde verhaal over normen en waarden
> Bernadette de Wit aan Frenk der Nederlanden van Het Parool:
> Hoezo onbevredigend, je kreeg toch het laatste woord?
> Mijn idee was om gewoon weer aan het werk te gaan, met discussies krijg
je
> geen goed stadsnieuws.
>
Groet,
> Bernadette de Wit
Vervolgens poogde ik mijn verhaal te verkopen aan Trouw. Inmiddels was
het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid over normen
en waarden uit, dus paste ik de tekst aan. Hierna de mailwisseling tussen mij
en de redactie van de opiniepagina van Trouw.
> 9 december 2003
> Onderwerp: opiniebijdrage over normen en waarden in de praktijk
> Bernadette de Wit aan de redactie van de Podium-pagina van Trouw:
> Collega's,
>
> Hierbij ontvangen jullie een opiniebijdrage naar aanleiding van (het >
Trouw-stuk over) het rapport van de WRR over normen, waarden en gedrag. In >
mijn bijdrage benader ik de analyse en de aanbevelingen van de WRR vanuit de
> praktijk, die ik in het rapport onvoldoende weerspiegeld zie.
> Met vriendelijke groet,
> Bernadette de Wit
> 11 december 2003
> Onderwerp: opinieverhaal over normen en waarden in de praktijk, reactie op
rapport WRR
> Ruud van Haastrecht, redactie Podium-pagina Trouw, aan Bernadette de
Wit:
> Geachte mevrouw De Wit,
> Dank voor toezending van uw artikel over het plassen in uw portiek. Het
artikel vinden wij echter te persoonlijk van aard om het te plaatsen op onze
Podiumpagina. Wij hopen erop dat u dat zult kunnen begrijpen.
> Met vriendelijke groet,
> Podiumredactie Trouw
> Ruud van Haastrecht
Tegen zoveel onnozelheid (de betonkolossen
in de Bijlmer hebben geen 'portiek') kon ik natuurlijk niet op. Let ook op het
afstandelijke vousvoyeren en de licht neerbuigende toon, die weer overgaat in
onderdanigheid. Mijn antwoord:
> 11 december 2003
> Onderwerp: opinieverhaal normen en waarden in de praktijk
> Bernadette de Wit schreef aan Ruud van Haastrecht
> Beste Ruud,
> Nee, begrijpen doe ik het niet, maar ik aanvaard de beslissing. Het is
geen persoonlijk verhaal (ik ben niet persoonlijk betrokken bij de genoemde
voorbeelden), maar een voorbeeld van opinierende 'civiele' journalistiek vanuit
de haarvaten van de samenleving. Het soort journalistiek dus waar om wordt
gevraagd sinds de opkomst van de beweging rond Pim Fortuyn.
> met vriendelijke groet,
> Bernadette de Wit
Daarna besloot ik om mijn verhaal gratis weg te geven aan De Gezonde
Roker.
Bernadette de Wit
Reageren?
Mail mij op bijlmerwit@planet.nl
|