Een polemist doet niets liever dan verbaal of met beelden de strijd aangaan, maar de idolen van de multikul en hun meelopers gooien elke keer roet in het eten door het slachtoffer uit te hangen. Zo ook weer op de Happy Chaos-avond waar Theo van Gogh Abou Jahjah uitmaakte voor 'de pooier van de profeet'.


1. Wat is er tegen schelden als stijlfiguur?
Niets. Zonder sardonisch of vrolijk tekeergaan – lees Mandarijnen op zwavelzuur van Hermans en Op weg naar 't einde van Gerard Reve of lees Komrij – kun je niet polemiseren.
De gevleugelde uitdrukkingen van deze schrijvers (bijvoorbeeld 'ongebakken deegsliert' of 'onwelriekende gleuvenbrigade') zijn sinds jaar en dag ingeburgerd in het taalgebruik van het geletterde deel van de bevolking en hun polemieken horen bij de Nederlandse cultuur. De politiekcorrecte goegemeente zou dat het liefst om zeep helpen. Zij willen anderen hun gladgestreken, benepen middenstandersmanieren opleggen. Daarmee bevestigen ze de allochtonen in hun neiging om kritiek als een diepe persoonlijke kwetsing op te vatten.
Met als gevolg een gesloten wereldbeeld en algehele stilstand. Hoe benauwend.

2. Is beledigen een zwaktebod omdat je argumenten op zijn?
In een ruzie op straat vaak wel, al kan het ook daar reuze geestig toegaan. Maar literair of polemisch tieren, zie het Engelse parlement, is geheel niet in tegenspraak met een ordentelijk betoog. Het beeld van Theo van Gogh was zo treffend omdat een pooier – volgens het woordenboek – een patser is. En wat is naar, nota bene, een debatavond komen met een stelletje gorilla's anders dan pooierachtig gedrag?
Bovendien staat Jahjah erom bekend dat hij vrouwen het liefst gesluierd ziet en met een slot op de mond. Een pooier is nou ook niet bepaald een overtuigd feminist…

3. Mag je alles zeggen in een land met vrije meningsuiting?
Ja, een debat kan niet hard genoeg zijn. Ik vind dat het antidiscriminatieartikel uit de Grondwet moet omdat het leidt tot censuur en zelfcensuur. Imam El Moumni is dan ook terecht vrijgesproken toen hij zei dat homoseksualiteit een ziekte was. Wij weten sinds enkele decennia dankzij de wetenschap wel beter. Veel moslims kunnen dat helaas niet volgen omdat hun geloof is blijven stilstaan in de dertiende eeuw. Het ziektestandpunt kan echter verder geen kwaad, een beetje zelfbewuste homo lacht erom.

Echter, ik maak een uitzondering voor uitlatingen die oproepen tot haat en geweld. Voorbeeld: toen een groepje journalisten direct na de doodsbedreigingen aan het adres van Ayaan Hirsi Ali een website openden voor steunbetuigingen (waarover Ayaan overigens nooit een woord heeft gezegd tegen de initiatiefnemers…) kregen we ook mailtjes van Somalische moslims in de trant van: 'Die hoer moet dood, kom allemaal [op die en die avond] naar haar huis in Leiden, we zullen haar een lesje leren'.
Die stuurde ik door naar de politieman die het onderzoek leidde. Wel plaatste ik omwille van de vrije meningsuiting mailtjes als 'Vuile afvallige hoer! Allah zal je straffen met het eeuwige hellevuur en met jou de onreine heidenen'. (Mij maak je trouwens alleen maar blij als je me voor hoer uitscheldt, ik ben dol op hoeren.)

De opdracht uit het veelbesproken boek De weg van de moslim om meisjes te besnijden of homo's van een hoog gebouw af te gooien, plaatst ons voor een dilemma. Op een paar gekken na, maar daar kan de wetgever geen rekening mee houden, zal geen autochtone homohater of orthodoxe christen letterlijk uitvoeren wat daar staat. Leden van zwartekousenkerken, ook als hun politieke partij via parlementair-democratische weg het vestigen van een theocratische staat nastreeft, houden godzijdank de seculiere wet in ere en zitten de samenleving niet in de weg.

Maar hoe zit dat met de vele onderontwikkelden en de kleine groep fanatiekelingen in de islamitische minderheidsgroep? De eersten hebben niet de intellectuele bagage om reactionaire boeken en dito imams of gevaarlijke islamistische volksmenners kritisch te beoordelen. De islamisten willen het vrije westen omver werpen.
In de Somalische gemeenschap worden meisjes genitaal verminkt omdat de ouders denken dat dat moet van hun cultuur. Voorlichting bereikt hen vaak niet. (En er zijn zelfs vroedvrouwen die een cliënte na de bevalling op verzoek van de familie weer dichthechten, maar dit terzijde).
We maken het onszelf heel moeilijk als we ons slechts verlaten op het principiële standpunt dat alles mag worden gezegd. Voor je het weet, ben je een studeerkamergeleerde en worden om je heen meisjes gecastreerd terwijl jij Voltaire aanhaalt. Zeggen mag je alles, maar als islamauteurs en imams diepgelovige mensen die niet zijn opgevoed tot zelfstandig nadenken op religieuze gronden aanzetten tot strafbare daden, doemt er toch een kwestie op.
Er is niks tegen het uitzetten van foute imams. Ik zie ook wettelijke mogelijkheden om criminele immigranten met een dubbele nationaliteit het Nederlanderschap te ontnemen. Maar moeten we met twee maten gaan meten en het in huis gehaalde islamitische minderhedenprobleem oplossen door het ontnemen van meningsvrijheid aan genaturaliseerde allochtonen die tegen vrijheid zijn en geweld propageren? Of volstaat hier de strafwet.
Wie het weet, mag het zeggen…

4. Waarom heeft de emocratie de democratie & het vrije debat vervangen?
Debat is niet voor watjes. De Nederlandse politiekcorrecten zijn bangeriken. Zij vereenzelvigen zich totaal met het allochtone slachtofferschap. Ze censureren zichzelf en eisen dat ook van anderen. Zo hopen ze, met de beste bedoelingen, te voorkomen dat de publieke opinie emotioneel partij kiest voor de vermeende underdog, lees: het doelwit van de belediging. Dat doelwit zou natuurlijk gewoon in de tegenaanval moeten gaan in een vrij land. Maar Jahjah weet heel goed dat hij de sympathie van de bangeriken krijgt door weg te lopen. Aldus werken de bangeriken mee aan het ondermijnen van de democratie. Jahjah is tevreden.

5. Hoe komt het dat bangeriken geen hoofd- en bijzaken kunnen onderscheiden?
Vermoedelijk hebben de welvaart, de verzorgingsstaat en de paternalistische multikul ideologie hun toch al beperkte denkraam nog verder aangetast. Ze zijn verwend geraakt door alle vrijheden waar ze nooit iets voor hebben hoeven doen en waarderen die vrijheid (hoofdzaak) niet. Ze willen alleen nog aardig gevonden worden en de boel bij elkaar houden.
Bijzaken regeren hun leven. Polemiek=rancune in dit wereldbeeld, tenzij voor het goede multikul doel, dan mag het weer wel. Veel bangeriken diskwalificeren polemisten als Ayaan Hirsi Ali of Theo van Gogh. Dat doen ze door de ideeën van hun tegenstanders met behulp van goedkope koude-grondpsychologie toe te schrijven aan een ongelukkige jeugd. Of andere drogredenen. Ook opvallend is dat sommige mensen die Van Gogh aanvielen op zijn gescheld op hun beurt vonden dat het gerechtvaardigd was om hem op zijn uiterlijk te beledigen. Alweer: voor het Goede Doel mag je op de man spelen. Er zijn zelfs politiekcorrecte bangeriken die scherpe of controversiële uitingen verwarren met agressie. Zo ver zijn ze al afgedwaald.

Moeten polemisten zich dan maar neerleggen bij de zichzelf waarmakende voorspelling dat het beledigde slachtoffer Abou Jahjah liefderijk wordt omhelsd? Moeten ze dus op de hurken gaan zitten om het meelopersvolkje gerust te stellen?
De multikul bangeriken zouden niets liever doen dan anderen mee naar beneden trekken, maar ze hebben helaas niet in de gaten dat ze hiermee de deur voor tirannie wijd open zetten.

Bernadette de Wit

Meer van Bernadette de Wit op De Gezonde Roker:

- Stadsverslaggever op de multikul matras
- The Warmest Place
- Wormen en maden
- De Bijlmer Belt
- Stadsverslaggeving deel II
- Wormen en maden in een Bijlmerflat
- Lezers van De Gezonde Roker over multikul
- De Gouden Tondeuse
- Nova en de joden ('zulke mensen')
- Wallage wint eerste Gouden Tondeuse
- Gastarbeiderszoon wint Gotspe-prijs
- Nationale importstop voor kansarmen gewenst
- De tweede Gouden Tondeuse
- De beul van Almere
- Wallage eist haardos terug
- Liegende Wallage houdt zich doof en blind
- Uitslag Tweede Gouden Tondeuse: Marcel van Dam, de Hans Kazan van de drogreden, op één
- Goede manieren
- Eerste hulp bij liberale immigratiepolitiek
- Nederland zeehondencrêche
- De allochtone snelweg
- De zelfcastratie van Paul Cliteur
- Uitslag derde Gouden Tondeuse
- De vreetweide
- Lezersreactie
- Lezersreactie-2
- De allochtone afwasmachine
- Lezersreactie-3