Na het smulbos nu weer 'milieules' voor allochtonen met een hoge energierekening en een laag inkomen. Die mensen kunnen kennelijk niet zelf bedenken dat ze zuiniger aan moeten doen. Fijn voor de gesubsidieerde sector.

Wat nu weer: allochtone Ecoteams, las ik in Het Parool. Marokkaanse en Turkse vrouwen in Amsterdam-Oost schijnen niet te weten dat je de was op 40 graden moet doen om stroomkosten te sparen. Ook al staat dat op elk pak zeeppoeder en verspreiden de energiebedrijven vertaalde voorlichtingsfolders. Zelfs een hoge naheffing doet in de allochtone bovenkamer nog steeds het licht niet aanknippen.
De overheid subsidieert sinds kort 'milieucoaches' die tachtig vrouwen lesgeven in zuinig energiegebruik. Zo leren ze dat ze beter dat electriciteitsvretende draagbare oventje, gekocht op de Zwarte Markt in Beverwijk, kunnen wegdoen.

Je vraagt je af hoe veel meer markten de pamperindustrie nog kan aanboren. Of zou Nuon meebetalen aan die allochtone ecoteams vanwege incassoproblemen? Maar als je de acceptgiro's niet kunt voldoen, ga je toch eerst even bellen, lijkt mij. En dan legt de dame van de klantenservice je vriendelijk uit waar die hoge rekening vandaan komt. Als je te slecht Nederlands spreekt, ligt een taalcursus eerder voor de hand.

In de Bijlmer bestond vroeger een collectief warmwater- en verwarmingssysteem. Allochtone bewoners dreven met hun verspillende gedrag het hoofdelijk omgeslagen maandtarief van de milieubewuste bewoners op.
Zo was ik ooit vanwege een huis-aan-huis-enquête van de bewonersvereniging op bezoek bij een vrouw uit de Dominicaanse Republiek. Terwijl de heetwaterkraan in de keuken wijopen stond, zat ze te telefoneren in de huiskamer. Ik vroeg waarom ze dat deed en ze antwoordde verbaasd: "Ik heb afwas in die bak, toch?" Zo ontdekte ik de allochtone afwasmachine. Verderop in mijn ronde, het was hartje winter, werd ik opengedaan door Ghanese vrouwen in topless omslagdoek. De verwarming stond in alle kamers op tropisch. Ook was het in die tijd in de Bijlmer de gewoonte om 's ochtends het huis te verlaten zonder de radiatoren dicht te draaien. Het collectief betaalde.

Na een actie van de bewonersvereniging kreeg een naburige flat individuele warmwatermeters. Met spectaculair effect: een Nederlandse kennis, met een gezin van vier personen, kreeg na het eind van dat jaar 800 gulden terug. Zijn Surinaamse buren, met een vergelijkbaar huishouden, moesten 1200 gulden bijbetalen. Diep verontwaardigd waren ze. Uiteindelijk viel het kwartje ook bij de allochtonen. Meter loopt=water, gas of electra betalen=duur. Zo moeilijk is dat niet. De taal van het geld heeft immers geen huidskleur, zou je zeggen.

In onze flat wilden we ook die meters. Maar de woningbouwvereniging was tegen, we moesten solidair zijn met elkaar. Zo betaalde ook iedere huurder even veel aan de kosten van glasbreuk, terwijl duidelijk was dat in een zwarte, kinderrijke flat veel meer ruiten kapot werden gemaakt door voetballende kinderen en dronken mannen dan in een flat als Gooioord, waar veel autochtonen en ouderen woonden.

Solidariteit is een mooi principe als het jou niks kost. Inmiddels is ook onze flat individueel bemeterd. Mijn maandbedrag is nu een stuk lager, terwijl mijn Afrikaanse buren klagen dat ze een aanzienlijke verhoging kregen. Dat doet wonderen voor mijn humeur. Komt de deurwaarder langs, dan wordt zelfs de minst geïntegreerde allochtoon ook zonder cursus vanzelf wakker.

Bernadette de Wit

•  Geachte mevrouw De Wit,

Als Bijlmer-Bewoner vanaf den beginne (1968, als ik me goed herinner) en in de vroege jaren zeventig actief in het comité dat ijverde voor huurverlaging in deze stadswijk herken ik de door u beschreven 'clash of civilisations' rond de stookkosten maar al te goed. Er waren destijds zelfs 'Rijksgenoten' die de hele dag de douche op maximale temperatuur lieten lopen om de vertrouwde tropische atmosfeer in hun woning te kunnen garanderen. Anderzijds herinner ik me ook een heuse hongerstaking op het toenmalige Bijlmerplein als protest tegen de Hollandse kou. De deelnemers bleken niet op de hoogte van het feit dat je het warmer kon krijgen door de kraan van de radiator open te draaien.

Met vriendelijke groet,
Guus Gonggrijp

Meer van Bernadette de Wit op De Gezonde Roker:

- Stadsverslaggever op de multikul matras
- The Warmest Place
- Wormen en maden
- De Bijlmer Belt
- Stadsverslaggeving deel II
- Wormen en maden in een Bijlmerflat
- Lezers van De Gezonde Roker over multikul
- De Gouden Tondeuse
- Nova en de joden ('zulke mensen')
- Wallage wint eerste Gouden Tondeuse
- Gastarbeiderszoon wint Gotspe-prijs
- Nationale importstop voor kansarmen gewenst
- De tweede Gouden Tondeuse
- De beul van Almere
- Wallage eist haardos terug
- Liegende Wallage houdt zich doof en blind
- Uitslag Tweede Gouden Tondeuse: Marcel van Dam, de Hans Kazan van de drogreden, op één
- Goede manieren
- Eerste hulp bij liberale immigratiepolitiek
- Nederland zeehondencrêche
- De allochtone snelweg
- De zelfcastratie van Paul Cliteur
- Uitslag derde Gouden Tondeuse
- De vreetweide
- Lezersreactie
- Lezersreactie 2