7 april 2004

De vreetweide

Je zou toch denken dat Nederland inmiddels wat nuchterder is gaan denken over immigranten, maar nee. Het kan nog gekker: het 'smulbos' komt eraan. Hebben de bedenkers ooit een stadspark bezocht waar allochtonen zich volvreten?

De rook en stank zijn er ondraaglijk, net als het lawaai van gettoblasters en het geschreeuw. Op de weide bij de waterspeelplaats van het Gaasperplaspark in Amsterdam-Zuidoost brengen in de zomer vele honderden allochtonen hun vrije tijd door. Ras bij ras, nationaliteit bij nationaliteit. Achterin de bosjes verstopt maken Hindostanen levende muziek. Zelfs Ghanezen en Nigerianen hebben het stadspark ontdekt.
Aan de overkant van de plas is nog een strandje dat vooral populair is bij Dominicanen en Antillianen die geen seconde zonder hun rijdende statussymbool kunnen. Vanachter de geopende deuren en achterklep klinkt de boemboemmuziek op volle sterkte.
Geen vierkante meter blijft op het allochtonenveld ongebruikt. Het is bezaaid met afval. De mannen, ingeklemd in meegebrachte witte plastic stoelen, drinken bier en whisky uit grote koelboxen; de vrouwen zitten volledig gekleed op grote kleden terwijl de baby's rondkruipen. Niemand verzet ook maar een stap, behalve de schoolkinderen, die spelen bij het water. De grotere kinderen moeten op de kleuters letten. De barbecue is de hoofdmoot van het hectische allochtone vertier. De godganse dag worden vette bio-industriehappen geroosterd. Aan het einde van het seizoen is het groen ernstig gehavend.

Aan deze beelden moest ik denken toen ik las dat de stichting Het Geldersch Landschap de integratie vooruit wil helpen door vlakbij Nijmegen speciaal voor allochtonen het eerste 'smulbos' aan te leggen, met noten- en vruchtenbomen. Want allochtonen zouden een "minder afstandelijke natuurbeleving" hebben dan autochtonen. De geitenwollensokkenbrigade die het plan bedacht, kon natuurlijk weer niet van dit negatieve argument afblijven.

Vroeger stond de Bijlmer vol tamme kastanjes en hazelnootbomen. Inderdaad plukten veel allochtonen ervan. Het meeste eetbare groen is met de bloeiende struiken bezweken aan de kapwoede van het zich multicultureel noemende, grotendeels zwarte deelgemeentebestuur. In de omgeving van de Bijlmer, het Groengebied Amsterdam-Amstelland, zie je bleekgezichten wandelen, fietsen en van de rust genieten. Geheel vrijwillig hebben zwart en wit hier de Apartheid uitgeroepen. Dat is helemaal niet erg. Ik hoef ook niet op het Zandvoortse strand tussen de Sjonnies en Anita's te liggen.

In het smulbos komen ook braamstruiken. Waarom zie ik in de duinen nooit allochtonen bramen plukken? Omdat die mensen niet ver van huis willen, niet wandelen of fietsen en sowieso niks leuks met hun kinderen ondernemen. Het Geldersch Landschap heeft hier in zijn oneindige wijsheid rekening mee gehouden: de smulbossen komen tegen de steden aan te liggen en zijn niet groter dan twee hectare. Of er ook barbecues komen en een gemeentelijke opruimploeg, vermeldt het krantenbericht over deze jongste poging tot integratie niet…

Bernadette de Wit

Meer van Bernadette de Wit op De Gezonde Roker:

- Stadsverslaggever op de multikul matras
- The Warmest Place
- Wormen en maden
- De Bijlmer Belt
- Stadsverslaggeving deel II
- Wormen en maden in een Bijlmerflat
- Lezers van De Gezonde Roker over multikul
- De Gouden Tondeuse
- Nova en de joden ('zulke mensen')
- Wallage wint eerste Gouden Tondeuse
- Gastarbeiderszoon wint Gotspe-prijs
- Nationale importstop voor kansarmen gewenst
- De tweede Gouden Tondeuse
- De beul van Almere
- Wallage eist haardos terug
- Liegende Wallage houdt zich doof en blind
- Uitslag Tweede Gouden Tondeuse: Marcel van Dam, de Hans Kazan van de drogreden, op één
- Goede manieren
- Eerste hulp bij liberale immigratiepolitiek
- Nederland zeehondencrêche
- De allochtone snelweg
- De zelfcastratie van Paul Cliteur
- Uitslag derde Gouden Tondeuse