23 maart 2004

De allochtone snelweg

Plotseling duikt in kranten de snelweg op als beeld voor de multikul samenleving. Zo vreemd is dat niet voor een land dat zowat totaal verslaafd is aan de automobiel. Maar klopt het beeld wel?

U bent een spookrijder op de snelweg van de geschiedenis, schreef Ayaan Hirsi Ali in haar open brief
aan de burgemeester van Amsterdam. Cohen vergeleek in zijn Cleveringalezing ten onrechte de kritiek op de moslims van nu met de positie van de joden tijdens de Duitse bezetting. Cohen negeert alle lichtsignalen en blijft in de verkeerde richting rijden: hij subsidieert gescheiden zwemlessen voor islamitische meisjes en geeft geld aan moskeebestuurders die achter zijn rug om vrouwonderdrukkende, antidemocratische of antisemitische denkbeelden prediken.

Het is een aardig beeld en het past ook goed bij de VVD'er, die een verstokte automobilist is. Menig politicus of opiniemaker gebruikt de laatste tijd de snelweg als beeld om de multikul samenleving te typeren. Integratie wordt vergeleken met de kunst van het invoegen en ritsen.

Zeg nou zelf: het eerste dat zelfs de achterlijkste immigrant doet die zich hier vestigt, is een rijbewijs halen en een blik aanschaffen. Dat deel van de inburgering levert geen enkel probleem op…
Maar de kunst van het ritsen en invoegen in het verdere maatschappelijke leven, is plotseling weer te veel gevraagd. De immigrant houdt liever vast aan zijn eigen etnisch-religieuze verkeersregels en chauffeert dwars tegen de Nederlandse cultuur in. Pas onder dwang, met overheidssubsidie en eindeloze begeleiding, gaat de nieuwkomer naar de inburgeringsklas, waar hij of zij meestal niet verder komt dan een bedroevend laag niveau. Alsof je niet kunt inparkeren en dus maar dubbel gaat staan in een winkelstraat.

De politiek en de publieke elite in Nederland hebben die discrepantie zelf laten ontstaan, door immigranten veertig jaar lang als zielige kasplantjes te behandelen.
In Trouw van vorige week stond een leerzaam overzicht van hoe het Europese vasteland en de Angelsaksische landen de inburgering aanpakken. Grofweg zeggen de laatsten: zoek zelf maar uit hoe je leert rijden. Wij toetsen alleen je verkeersvaardigheden (vakdiploma en taalkennis) bij binnenkomst.
Daarentegen vinden alle Europese landen (op Engeland na) dat zij de inburgering moeten regelen vóór de immigranten. Vandaar die matige staatscursussen en nu weer de moeizame discussies, in het Nederlandse kabinet, over inburgering in het land van herkomst.

Stop toch met spookrijden en laat die mensen dat lekker zelf regelen! Ze zijn hier vrijwillig naartoe gekomen; je moet ze vergelijken met Nederlandse emigranten. Die burgeren ook op eigen kracht in, zonder hulp van hun nieuwe overheid. En denk maar niet dat bijvoorbeeld Canada ook maar één analfabete Nederlander zou toelaten. Zo iemand haalt niet genoeg immigratiepunten en dan blijft de grens dicht.

Die snelwegmetafoor is misschien zo gek nog niet. We zouden de verblijfsvergunning voor (huwelijks)immigranten en de dubbele nationaliteit moeten bezien als het puntenrijbewijs. Niet gekwalificeerd voor de arbeidsmarkt betekent niet toelaten. En ben je al binnen, dan het land uit als jij of je kinderen eerwraak plegen, wapens dragen, draaideurcrimineel zijn of een leraar neerschieten. Want wat is het verschil met rijden onder invloed?

Bernadette de Wit

Copyright Bernadette de Wit. Deze tekst wordt hier alleen voor persoonlijk gebruik aangeboden. Overname op andere sites of hoe dan ook is verboden, tenzij toestemming is verleend door de auteur.

Meer van Bernadette de Wit op De Gezonde Roker:

- Stadsverslaggever op de multikul matras
- The Warmest Place
- Wormen en maden
- De Bijlmer Belt
- Stadsverslaggeving deel II
- Wormen en maden in een Bijlmerflat
- Lezers van De Gezonde Roker over multikul
- De Gouden Tondeuse
- Nova en de joden ('zulke mensen')
- Wallage wint eerste Gouden Tondeuse
- Gastarbeiderszoon wint Gotspe-prijs
- Nationale importstop voor kansarmen gewenst
- De tweede Gouden Tondeuse
- De beul van Almere
- Wallage eist haardos terug
- Liegende Wallage houdt zich doof en blind
- Uitslag Tweede Gouden Tondeuse: Marcel van Dam, de Hans Kazan van de drogreden, op één
- Goede manieren
- Eerste hulp bij liberale immigratiepolitiek
- Nederland zeehondencrêche