Zelf beschouwt hij zich als een tweede
Socrates, maar lezer Hartman Albertsma typeert de winnaar van de tweede Gouden
Tondeuse treffend als 'de Hans Kazan van de drogreden'. Marcel van Dam is
volgens vele lezers 'een landverrader pur sang'. De paus van de multikul
demoniseerde wijlen Pim Fortuyn ("U bent een minderwaardig mens,"
sprak hij vol haat) en weigerde met hem in debat te gaan over
immigratieproblemen. Hij is de 'vleesgeworden hypocrisie' en belichaamt het
'inmiddels failliete gedachtegoed van de PvdA', schrijft Robert de Vries.
Marcel van Dam heeft een onaantastbare positie bij de Vara en duldt geen
tegenspraak. Maar vlak ook zijn macht in het bestel niet uit. In Vrij
Nederland van deze week wijst H.M. van den Brink erop dat de Nederlandse
publieke omroepen veel sterker in de greep van de overheid zijn dan de BBC:
"We mogen het alleen niet weten. Achter de schermen wordt nu al jarenlang
gewerkt aan de verwezenlijking van de droom van de vroegere Vara-voorzitter
Marcel van Dam: elk van de drie grote partijen een eigen zender. Nederland 1
voor de christen-democratie, Nederland 2 voor de liberalen en Nederland 3 voor
de PvdA."
Van Dams leven speelt zich af tussen zijn landgoed en Hilversum en hij wordt,
zo zegt lezer Ernst, "door niets of niemand meer gecorrigeerd en door de
Vara-kliek naar de mond gepraat." Aldus voorzien van louter blinde vlekken
en een dikke olifantshuid pareert hij elk argument van opponenten met demagogie
en machtsvertoon.
Van Dam 'sabelt alles neer wat niet in zijn kraam te pas komt', schrijft Ad de
Fouw. De vrijheid van meningsuiting geldt alleen voor Van Dam zelf. Hij kan
niet tegen zijn verlies, hoe pathetisch. Zijn verontwaardigde weigering inzicht
te geven in het salaris dat hij verdient bij het Lagerhuis tekent zijn
feodale inslag. De man meent dat hij het naoorlogse geweten van Nederland is en
waant zich volgens Hartman Albertsma de gelijke van de door hem bewonderde
schrijver Heinrich Böll.
Intussen woont het linkse geweten in een villa van 3,5 miljoen gulden op de
lelieblanke Veluwe (en daar mag je nu rustig euro's van maken), verdiend met
belastinggeld van de publieke omroep. En verkondigt doodgemoedereerd de
stelling dat de middenklasse de stad niet mag verlaten, op weg naar het weidse
platteland, om de 'stedelijke voorzieningen' niet uit te hollen. Maar op een
etage in het Rotterdamse Feyenoord of in de Bijlmer zou de socialist het nog
geen maand uithouden.
Paul van Esch vermoedt dat Van Dam graag "een dreamteam zou vormen met
Donner om van islamhaat verdachte Nederlanders uit te leveren aan
shariatribunalen in verre Arabische landen." Dat zou heel goed kunnen,
getuige zijn verdediging, in het Lagerhuis, van lieden die in onbeholpen
Nederlands de 'afvallige' Ayaan Hirsi attaqueerden met de Koran in de hand.
Leo Custers: "Zelfs nu ik 65 jaar geworden ben, is mijn ergernis over het
gedram van Van Dam er niet minder op geworden! Iemand die veertig jaar lang van
buiten geleerde onjuistheden blijft verkondigen," en dus immuun is voor
nieuwe feiten en inzichten, zoals die van Pieter Lakeman, "heeft het zicht
op de maatschappij verloren." Ook al beweert hij 'voor de gewone man' te
spreken.
"Zijn laxerende correctheid begint nu wel te vervelen," vindt Eric
van der Schoo. Volgens Carel V. inspireert zijn politiek-correcte geblaat tot
'wereldkampioenschappen snelzappen.'

Marcel van Dam laat geen gelegenheid voorbij gaan om te pas en te onpas terug
te grijpen op de Tweede Wereldoorlog. Van Dam 'manipuleert sentimenten' op een
manier die zelfs Janmaat nooit voor mogelijk zou hebben gehouden en durft
zichzelf, aldus Lucie Groeneveld, "toch nog te afficheren als de socialist
die voor het volk opkomt."
De alcoholist en kettingroker ziet er tegenwoordig geen been in
sigarettenconsumptie als 'erger dan drugsgebruik' te betitelen, schrijft Jorden
Jansen. Peter Konings tekent daarbij aan dat "de offeraar aan Bacchus
gelukkig nog wat accijns heeft teruggegeven aan de overheid."
De kaalgeschorene is volgens Frans van den Bouwhuijsen "nooit te beroerd
om de vrijheid te verdedigen van degenen die dit land en zijn cultuur bedreigen
met criminele, fundamentalistische en ondermijnende activiteiten. Ook als dit
betekent dat de vrijheid van degenen die zich fatsoenlijk gedragen wordt
begrensd." De 'ultieme cultuurrelativist' ruimt graag de plaatsen van
belastingbetalende, wetsgetrouwe burgers in "voor hen die de westerse
vrijheden willen gebruiken met als doel deze af te schaffen." Kortom, hij
"verkoopt het vaderland ten gunste van een obsoleet fundamentalistisch
socialisme."
Frans over Van Dams 'linkse obsessie' met geld: het Lagerhuisorakel ziet geld
als "universele oplossing voor elk maatschappelijk probleem en elk sociaal
wangedrag. Denkt bijvoorbeeld dat een tekort aan geld de oorzaak is van zowel
voetbalvandalisme, crimineel gedrag in allochtone kringen, fundamentalistisch
terrorisme als het door rood licht rijden van fietsers."
Zou die obsessie niet komen doordat Van Dam zelf heeft ondervonden dat
pecunia allesbehalve olet, zeker niet als het van de overheid
komt?
Erik van Kempen noemt de Hulshorster miljonair 'een linkse patjepeeër' en
'een van de hoofdverantwoordelijken voor het multiculturele drama'. De in
Hongarije geboren Aniko Pasztor ziet hem als 'een van de belangrijkste racisten
van het land'.
Kunnen we, zo vraagt Fred Roy die 'oogkleppensocialist' niet na het kaalscheren
virtueel 'verzuipen in de Middellandse Zee'? Lijkt me een goed plan, Van Dam is
toch al een mummie. Sinds zijn uitstekende televisieprogramma De achterkant
van het gelijk heeft 'de meester van de linkse leugen' nooit meer iets
waardevols gepresteerd.
Op 2: de minister van informatie, Hans Laroes
De
hoofdredacteur van het Journaal vindt dat Nederlandse politieke
journalisten zich te vaak schuldig maken aan "progressieve
vertekening". Dit zei hij vorig jaar september op een CDA-symposium. Hij
wil meer distantie en een echt onafhankelijk oordeel in plaats van
pseudo-vriendschap en opportunistisch vertrouwen tussen politici en
journalisten.
De Journaalkijkers die op Laroes stemden, zien dat er in elk geval niet aan af.
Ze verwijten Laroes paternalisme, politieke correctheid en linkse
partijdigheid. Ze zijn bijvoorbeeld niet overtuigd van Laroes' argumenten om
pas in tweede instantie te vermelden dat de 17-jarige moordenaar van de Haagse
leraar Hans van Wieren van Turkse komaf was:
"Mijn idee is: indien er geen aanwijzingen zijn
dat etniciteit een verklaring biedt (en waar ligt de grens: wanneer wordt
iemand met een Nederlands paspoort in de beeldvorming een Nederlander?) is
etniciteit dus niet relevant. Maar daarna als we verder op zoek gaan
naar de aanleiding en verklaring van de misdaad moeten alle vragen
gesteld worden.
(
) Want we moeten inderdaad nieuwsgierig zijn en op zoek gaan naar de
antwoorden. Daar hoort onbevangenheid bij. De ene
vooringenomenheid (die van vroeger: etniciteit nooit vermelden)
vervangen door nieuwe vooringenomenheid (afkomst altijd noemen) is in mijn ogen
niet goed genoeg.
Dus in dit geval: op het moment (dag 1) dat je er niet van overtuigd bent dat
de achtergrond relevant is: niet doen. En daarna op zoek gaan naar nieuwe
gegevens en achtergronden, en alles aan de orde stellen wat aan de orde gesteld
moet worden."
Lezer Zasepa zegt hierover: "Voor mij als allochtoon doet Laroes aan
etnodweep."
Peter Super schrijft: "Laroes bepaalt wanneer de afkomst relevant is en
wanneer niet. Hij behoort tot de gedachtepolitie!" Maar Laroes houdt
staande dat journalisten op aarde zijn om te selecteren wat ze brengen en hoe
ze dat doen. Niet de kijker bepaalt dat, want anders krijg je populisme uit de
achtertuin, zoals Gat van Nederland, maar het vakmanschap. Wel; geeft
Laroes op zijn website toe dat zijn ploeg
de 'hogedrukpan' die leidde tot de massale Fortuynaanhang te laat heeft gezien.
Hij geeft ook toe dat de medewerkers door waar ze wonen en met wie ze omgaan
ver af staan van de praktijk in zwarte probleemwijken.
Op 3: allemansvriend Job Cohen
Burgemeester Cohen van Amsterdam is volgens Ton Volger "ziende blind en
horende doof voor de gevaren van de islam." Daarmee is hij zelf een gevaar
voor de stad. Sandra van Domburg vindt hem met zijn motto (de boel een beetje
bij elkaar houden) "slappe hap, hij wil iedereen te vriend houden".
En lezer Bottinga merkt op dat bij Cohen binding omslaat in ontbinding. Volgens
M. de Zeeuw moet Cohen worden kaalgeschoren omdat hij vorig jaar op 4 mei het
hele Nederlandse volk beledigde, toen een stel Marokkaanse rotjongens gingen
voetballen met de bloemenkransen op het Nationaal Monument en Cohen niet
krachtig afstand nam.
Donner en De Wijkerslooth
Piet Hein Donner werd onder meer genomineerd vanwege het uitleveren van
Nederlanders aan de VS, alwaar een systeem van plea bargaining bestaat.
Hierdoor zitten de waarschijnlijk onschuldige Zwolse dj Raymond K. en nog 35
anderen heel lang vast. Ze mogen slechts één keer per maand naar
huis bellen.
Maup Burgers: "Deze man is eng. Zwembroek-eng. Hoor ik daar een
fietsbel?"
Harry Jansen noemt Joan de Wijkerslooth "een stripfiguur, niet van deze
wereld. Hij verkeert in Ollie B. Bommel-achtige kringen en wordt gedoogd door
zijn baas, de buitenaardse verschijning minister Donner."
Linkse elite op topposities is levensgevaarlijk, stelt T. Vleugels bij wijze
van toelichting op zijn stem. G. Tabak verwijt hem dat hij zijn functie
misbruikt om privé-meningen te uiten en door te drukken. Sinds De
Wijkerslooth super-pg is, is de zware criminaliteit toegenomen zonder enige
effectieve tegenactie van het OM.
"Wanneer hooggeplaatsten als deze wereldvreemde magistraat aan hun
abstracte rechtsstaat boetseren," zegt Alexander van Slagmaat,
"hebben officieren van justitie in de frontlinie als Koos Plooy ook geen
vijanden meer nodig."
Lezer Dicky raadt militairen die worden uitgezonden aan om in het vervolg een
vrijwaring te eisen bij de rechter "en anders niet te gaan. Het gaat niet
aan dat een topambtenaar dingen roept die normaal gesproken door politici
worden gezegd."
En Harry Jansen beschrijft hoe de magistraat met hautaine blik en een
geaffecteerd stemgeluid regelmatig de opvatting verkondigt dat een dader ook
kan worden gezien als slachtoffer. Leuk, met zo'n contrair standpunt krijg je
aandacht. En ook zo educatief voor het volk: "Logisch is dan ook dat het
slachtoffer de dader kan zijn bij deze speelse studeerkamergeleerde."
Jansen vervolgt: "Een militair die schiet, dat is al mis, wist Joan
meteen. Joan speelt stratego, dan krijg je vanzelf verstand van militaire
kwesties." En over het geval van de officier van justitie die probeert
zware criminelen achter de tralies te krijgen en daartoe een andere misdadiger
aan het praten wilde krijgen, waarna hij met de dood werd bedreigd, schrijft
hij: "Joan wil natuurlijk niet achter zo'n taakopvatting staan. Daaraan
wil hij geen bescherming bieden. Wie van de twee criminelen moet je geloven?
Natuurlijk degene die zijn straf uitzit, die vormt geen concrete bedreiging
voor de officier."
Brahim wie?
Over de man op plaats zes maakte niemand verder een opmerking. Over Pieter
Broertjes ook niet. En het commentaar op Rob Oudkerk wordt hier wegens
doorgekookte-spruitjeslucht niet herhaald.
En dan hadden we nog Paul Rosenmöller en Jan Pronk
"Ik stel me zo voor dat Rosenmöller," schrijft Bavo Dekker,
"toen hij over Pim Fortuyn zei: 'Dit is niet gewoon rechts, dit is extreem
rechts', dit beeld voor ogen had":
R. van Diepen
herinnert zich dat Rosenmöller zelf jarenlang lid is geweest van "een
clubje extremistische Mao- en Stalinvereerders." Leo de Groot noemt hem
"een geslepen lafaard." Nadat hij wegens het niet afmaken van zijn
studie van zijn vader (V&D-manager) moest gaan werken, kwam hij in de
Rotterdamse haven terecht, waar hij al snel vakbondsleider werd en plat
probeerde te praten.
Hij verliet de politiek pas toen hij verzekerd was van een goede
wachtgeldregeling tot zijn 65e. Dat wachtgeld vult hij nog aan met commissies,
zoals de commissie-Pavem (over de emancipatie van allochtoonse vrouwen), en een
journalistiek hobbybaantje dat hem leuke reisjes naar Afrika, naar het landgoed
van prinses Irene, oplevert. "En protesteren kan niet, want de IKON heeft
geen leden en bestaat bij de gratie van subsidie."
Bavo Dekker heeft nog een paar vragen aan de onlangs in Netwerk bewierookte
Rosenmöller. Bijvoorbeeld: wat doet Wijnand Duyvendak nog in de Tweede
Kamer? Parlementariërs moeten van onbesproken gedrag zijn. Duyvendak was
in de jaren tachtig, levend van een uitkering, als fulltime activist betrokken
bij extreemlinkse terreuracties.
Waarom stond Mohammed Rabbae plotseling niet meer hoog op de laatste
verkiezingslijst van Groen Links? Kwam dat doordat hem door koning Hassan II
een baan in de Marokkaanse regering werd aangeboden? De kiezers horen daar niks
over.
Waarom voerde Rosenmöller in de nadagen van het tweede Paarse kabinet
nauwelijks nog oppositie en hakte hij alleen in op Pim Fortuyn? Boze tongen
beweren dat hij hoopte op een ministerspost. Verder leeft de schijnheilige
Rosenmöller niet volgens zijn eigen principes, die hij wel aan anderen wil
opleggen: hij verhuisde van het allochtone Rotterdam naar het sjieke Driebergen
en vliegt op vakanties met zijn gezin naar Zuid-Frankrijk.
De uitspraak van Jan Pronk, onlangs op Nova, dat immigratie nodig is voor de
"dynamisering" van de samenleving, schiet Ruurd Duyff in het
verkeerde keelgat. "Nou, dynamisch is het zeker geworden." Lezeres
Chera Bakker herinnert eraan dat Pronk in vier jaar ministerschap de
Nederlandse biotechnologie om zeep heeft geholpen.
Pronk wordt inmiddels betaald door de vluchtelingenindustrie om zijn
naïeve praatjes de wereld in te sturen. Hij zei op televisie dat Den Uyl
zich in zijn gaf zou omdraaien bij het aanschouwen van het uitzetbeleid voor
asielzoekers van minister Verdonk, meldt Geert Hanssen. "Ik denk eerder
dat de Oude Drees zich in zijn graf omdraait wanneer hij zou kunnen zien hoe in
Nederland door toedoen van de PvdA op grote schaal misbruik is gemaakt van zijn
oorspronkelijk goedbedoelde sociale voorzieningen."
Het begon met Suriname, dat dankzij Pronks linkse gewetenswroeging is
leeggelopen en inmiddels vrijwel failliet is verklaard. Hanssen: "Menig
dictator in Afrika heeft van ons belastinggeld een aardig zakcentje
overgehouden aan deze gulle gever."
Net als Marcel van Dam heeft Jan Pronk een linkse obsessie met geld als panacee
tegen alle kwalen. Hanssen: "Terwijl toch meermalen is gebleken dat dit
juist funest is voor de ontwikkeling van landen. Menig Afrikaans land is
hiervan het bewijs.." Ook binnenslands is dat gebleken, uit de grote
groepen 'kansarmen' die afhankelijk zijn (gemaakt) van overheidsuitkeringen. En
daardoor hun eigen zelfredzaamheid zijn kwijtgeraakt.
Sterker nog, vervolgt Hanssen, kan het gedrag van mensen (slagen dan wel
mislukken) niet voor een deel religieus of cultureel bepaald zijn? "Waarom
staat volgens de VN de wetenschap en technologie van een land als Spanje op een
hoger peil dan dat van alle Arabische/islamitische landen met hun
olierijkdommen bij elkaar? Waarom is Japan welvarend zonder noemenswaardige
delfstoffen, terwijl het geheel in puin heeft gelegen? Het kan toch geen toeval
zijn dat Chinezen in Nederland geen problemen veroorzaken en Marokkanen wel.
Volgens de PvdA, vooral Pronk, is deze analyse vloeken in de kerk en worden
alle problemen met minderheden veroorzaakt door hun 'sociale achterstand', die
op zijn beurt weer het gevolg is van de koloniale overheersing door
West-Europa. Kortom, het is allemaal onze schuld, is de boodschap van
Pronk."
Tijdens zijn studie aan een internationaal instituut heeft Geert Hanssen
ervaren dat intellectuelen uit ontwikkelingslanden er net zo over denken als
hij. "Waarbij ik ten overvloede wil opmerken dat een dergelijke export van
kennis, met als doel thuis de boel op te bouwen, de enig zinnige vorm van hulp
is. Maar nee, volgens Pronk moest het kleine, volle Nederland zo nodig
tientallen jaren de armoede uit vele uithoeken van de wereld importeren om
zodoende het leed eerlijk te verdelen tussen de onderklasse van daar en hier
(socialisme in optima forma!)."
Geert besluit met een persoonlijke opmerking. Opgeklommen uit arme Brabantse
boerenvoorouders behoort hij met zijn consultancyfunctie nu tot de
'kansrijken', ook al treft de recessie hem net zo goed. "Wanneer ik 's
morgens vroeg naar mijn zaak ga, kom ik langs woningen van 'kansarmen' die nog
op hun nest liggen. Ik moet dan telkens aan het gezwets van dominee Pronk
denken, onlangs nog op de radio, waar hij zei dat 'we de morele plicht hebben
om solidair met elkaar te zijn'. Wat bedoelt hij toch? Dat ik ook op mijn nest
moet blijven liggen? Nee, Pronk bedoelt dat ik een flink deel van mijn
inkomsten aan de belasting moet afdragen om zodoende de naïeve denkbeelden
van de socialisten te bekostigen."
Nog een jaartje volhouden en dan vertrekt hij definitief uit de drukke,
multi-criminele provincie van Europa, die nu nog Nederland heet, om elders een
bestaan op te bouwen.
Relus ter Beek
In zijn jeugd was de huidige commissaris van de Koningin van Drenthe een links
activist die het Van Heutsz-monument in zijn geboorteplaats Coevorden bekladde.
Zijn functie kreeg hij als beloning voor zijn ministerschap, waarvan de
parlementaire enquête over Srebrenica geen spaan heel liet. Ter Beek
verzuimde navraag te doen bij de Canadezen, die Srebrenica eerder dan gepland
hadden willen verlaten, en offerde zijn militairen en de plaatselijke bevolking
op aan de herenafspraak met Boutros Gali van de VN. Met wie hij op de foto
staat, fijn voor zijn werkkamer.
De militair Michel Ligthart schrijft dat hij werd uitgezonden naar
Joegoslavië met als bewapening één Uzi met twee
patroonmagazijnen, met daarin twintig patronen per magazijn. Dit was natuurlijk
volstrekt ontoereikend: "Helaas heeft Defensie nooit iets geleerd, denk
alleen maar aan Dutchbat III, die met ezels hun buitenposten moesten
bevoorraden. Ook is Ter Beek medeverantwoordelijk voor de schandalige
veroordeling van twee onderofficieren in Sarajevo wegens weigering van een
dienstbevel (zij gingen niet terug naar hun kapotgeschoten post en wensten het
leven van hun militairen niet te riskeren). Beiden kregen een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf. Verder kan ik ook nog de zaak-Spijkers noemen en het
verzwijgen en verdoezelen van ettelijke incidenten tijdens
vredesmissies."
Ligthart vindt de huidige minister van Defensie nog een graad erger: "Hij
doet er alles aan om te zorgen dat Nederlandse militairen op zinloze missies
zoveel mogelijk kans lopen om te sneuvelen. Wonder boven wonder is dat nog niet
gebeurd, in tegenstelling tot onder andere hun Duitse (Kabul) en Italiaanse
collega's (Irak). Laat ik dus maar niet beginnen over de ergste,
Voorhoeve."
Haasse en Bleich
Lezer Rinus Duikersloot maakt bezwaar tegen de nominatie van Hella Haasse. Hij
vindt dat haar woorden, tijdens een uitzending van Barend & Van Dorp, hier
verdraaid zijn weergegeven. "Ze heeft helemaal niet gezegd dat de
ontvangende partij begrip moet tonen voor de nieuwkomers." Helaas heeft
RTL4 geen complete archiefservice op hun site, maar dat heeft ze toch echt
gezegd, Rinus.
Volgens Rinus noemde Haasse de blote bushokjes "slechts als voorbeeld om
te illustreren waar mensen uit een conservatieve moslimcultuur moeite mee
hadden; ze zei helemaal niet dat ze dat erg vond." Nee, dat moest er nog
bijkomen. De schrijfster zei wél dat "wij" daar wel wat meer
begrip voor zouden kunnen opbrengen. Dat was een van de redenen voor haar
nominatie.
Dat Hella Haasse "in haar prachtige boeken toont dat het onmogelijk is de
ander te begrijpen", had ze zich dan ook wel meer ter harte kunnen nemen
in deze uitzending.
Tja, en dan het "naïeve vogeltje" Anet Bleich. Ze mag in de rij
gaan staan bij de andere linksdenkende coryfeeën die meteen met de
gaskamers zwaaien zodra iemand kritiek uit op immigranten die zich misdragen.
Entzinger: de ideoloog van Van Thijn, Wallage en Dijkstal
Han Entzinger adviseerde de afgelopen decennia de regering over immigratie en
integratie. De prof is van mening dat gezinshereniging en gezinsvorming niet
mogen worden belemmerd. Bovendien beweert hij graag dat het op den duur vanzelf
wel goed komt met de Nederlandse allochtonen. Entzinger zegt zich geen
Nederlander te voelen, maar wereldburger en Europeaan, maar hij procedeerde tot
aan de Hoge Raad tegen een asielzoekerscentrum in zijn achtertuin.
In zijn boek Grenzeloze solidariteit betoogt hij dat immigratie zorgt
voor een betere spreiding van welvaart. Hij staat een een actief
immigratiebeleid voor, maar, schrijft H. M, "hij vergeet dat
hij de 60 procent niet-westerse allochtonen in de kou laat staan omdat hun
banen zullen worden ingenomen door nog meer overbodige arbeidsmigranten. Heeft
kortom nog niets geleerd."
Tegenwoordig beweert Entzinger dat arbeidsmigranten niet meteen in aanmerking
moeten komen voor sociale voorzieningen omdat ze toch teruggaan.
"Sprookjes," oordeelt M.: "Hij weigert toe te geven dat
door het uitvoeren van zijn geadviseerde beleid Nederland is opgezadeld met
allerlei etnische tijdbommen. Entzinger is de ideoloog van Ed. Van Thijn, Jacq.
Wallage en Hans Dijkstal."
Erwin Braat komt met een boeiend betoog naar aanleiding van de wijsheden van de
immigratiekundige Entzinger. Braat stelt dat hij over het hoofd ziet dat mensen
uit tribale culturen (Koerden, Berbers, Anatoliërs) hier niet automatisch
zullen integreren. Deze culturen "zijn al duizenden jaren met elkaar in
een agressieve competitie gewikkeld om de schaarse bestaansmiddelen en de
ruimte."
Hun centrale kenmerk is verzet tegen assimilatie met andere groepen.
Andere kenmerken: een hoge sociale groepscohesie (weinig individualisme) om de
overlevingsstrijd te kunnen aangaan met concurrerende etnische groepen; een
hoge mate van etnocentrisme en xenofobie; een ingroup-outgroupmentaliteit (in
conflicten kiezen ze automatisch partij voor de eigen groep, buitenstaanders
worden gewantrouwd of uitgebuit).
Verder: eerwraak tegen deloyale en afvallige groepsleden en een onvermogen tot
het aanvaarden van kritiek van buitenaf; totalitaire, separatistische religies
en sekten die tot in details voorschrijven hoe men moet leven, zodanig dat
samenleven en eten met buitenstaanders wordt bemoeilijkt; endogamie
(trouwen binnen de groep) gekoppeld aan onreinheid van andere groepen en het
afschermen van de 'eigen' vrouwen, alsmede het zuiver houden van de eigen
bloedlijn.
Bovendien: een autoritaire machtspositie van mannen (vaders, broers) en een
relatief zwakke positie voor vrouwen, polygamie om 'familielegers' van zoons en
neven te kunnen mobiliseren; afwijzen van liefdeshuwelijken op grond van
individuele partnerkeus, het huwelijk is een instrumenteel-strategisch middel
om machtsposities binnen de familie of clan te versterken, tevens
neef-nichtnuwelijken.
Hallo, Den Haag en alle linkse burgemeesters, hier aarde!
En ofschoon niet iedere Turkse of Marokkaanse immigrant even traditioneel is,
vervolgt Braat, is het duidelijk dat zij door de op segregatie gebaseerde
culturen waaruit ze komen bepaald niet even gemakkelijk zullen assimileren als
Hugenoten, Europese joden of andere Europeanen. "Het is dan ook
leugenachtig van Entzinger om te beweren dat dit vanzelf en probleemloos zal
verlopen. We zien al om ons heen dat toenemende etnische spanningen zijn te
verwachten."
Eigenlijk is Han Entzinger "een nepprofessor in een nepvakgebied. Hij is
meer iemand met een politieke agenda, een linkse activist die zich probeert te
tooien met het aura van de objectieve wetenschapper."
Helaas, helaas, de Tondeuse gaat echt alleen over de hoofden van Marcel van
Dam, Job Cohen en Hans Laroes heen. De lezer van De Gezonde Roker heeft
gesproken.
Bernadette de Wit
Reageren?
Mail mij op bijlmerwit@planet.nl
|