Stadsverslaggever op de multikul matras

door Bernadette de Wit

Is het wel iemand opgevallen dat Pieter Broertjes, gevraagd naar zijn mening over de satire-affaire in het kabinet, op teevee het woord 'achterban' gebruikte? In zijn 'achterban' was er niemand die vond dat Kopspijkers te ver was gegaan. Het zegt genoeg over de verwarring die in het hoofd van journalistieke managers heerst: ze zijn zichzelf gaan zien als gekozen volksvertegenwoordigers.
Maar daar gaat het nu niet om, het wordt tijd om het eens over de Amsterdamse streekkrant Het Parool te hebben. De voormalige verzetskrant, sinds kort op eigen benen, hetgeen werd gevierd met pagina's zelffelicitaties, probeert sinds kort de multikul samenleving te coveren. Er is een serie over Marokkanen. In het navelstaarrubriekje Persweeën werd onthuld welke discussies de redactie hierover voerde. Vooral vermeldenswaard was het standpunt van stadsverslaggever Marcel van Engelen. Hij vond de serie meer iets voor 'de oudere generatie', die 'niet gewend' was aan allochtonen. Daarentegen hadden 'wij', de jongere journalisten, 'op de kleuterschool' gezeten met Turkse kinderen. Die serie was dus eigenlijk overbodig volgens Van Engelen. Gelukkig beschikken de oudjes ter redactie nog over enig journalistiek instinct.

Dat is allemaal nog tot daar aan toe, maar multikul-watchers merken dat genoemde Van Engelen in zijn stukken over Zuidoost af en toe behoorlijk in de knel komt. Laatst schreef hij weer over het idee 'vanuit het stadhuis' om een hele Bijlmerflat in te richten als opvanghuis voor enige honderden zwerfjunken. Vanuit het stadhuis? Dit onbeheersbare plan kwam van wethouder Hannah Belliot (PvdA), voorheen de 'zwarte burgemeester' van de Bijlmer – zelf wilde ze er trouwens voor geen goud tegenover wonen, zei ze tegen Harmke Pijpers. Belliot werd daarnaast onsterfelijk doordat ze de hand van de Ashanti-koning Osei Tutu II niet wilde schudden toen hij Amsterdam bezocht in het kader van 300 jaar handelsbetrekkingen. Reden: hij had haar voorouders verkocht aan de blanken. Dat Belliot zelf blank en ander niet-Afrikaans bloed heeft, vergat ze even. Erger was dat ze de Ghanese hoogwaardigheidsbekleder diep beledigde, want zijn voorganger had direct in 1975 Suriname gefeliciteerd met zijn onafhankelijkheid en zijn excuses aangeboden voor de slavenhandel. Via de mofo koranti, de roddel en achterklap van Surinamers, was haar niks ter ore gekomen. En dús kon ze het niet weten. Wij Surinamers lezen niet, toch?
Maar waarom vermeldt Van Engelen de bron van die junkenflat dan niet? Omdat hij van zijn hoofdredacteur niet meer over de wethouderes mag schrijven, sinds aan het licht kwam dat hij een relatie had met haar dochter Joancy Breeveld. Inmiddels is het alweer uit, maar nog steeds frequenteert Van Engelen het arrenbie-café achter de Heineken Music Hall waar de hoofdstedelijke zwarte PvdA-elite zijn maandelijkse borrel houdt. Spagaat dus.
Dit moet ook de verklaring zijn voor het feit dat Van Engelen alle plannen van de PvdA-autoriteiten om de Bijlmer te castreren tot een zielloze Vinex-wijk toejuicht. Zelf zou hij er natuurlijk nooit willen wonen. Je gaat namelijk geestelijk dood in dit aangeharkte laagbouwtapijt, uitgerold op de plek van de eerst verwaarloosde en met achterlijke Staphorst-Ghanezen volgeplempte en vervolgens Ceaucescuiaans radicaal gesloopte gettoflats. In de omgeving hebben alle kwaliteitswinkels intussen de deuren gesloten en leuke horeca is er niet. Wel ongezellige toko's en zuip- en schreeuwkroegen voor zwarte mannen.

Monter schreef Marcel laatst dat de Bijlmer een 'zwarte wijk' was geworden. Dat staat ook op de website van de deelgemeente Amsterdam-Zuidoost, multikul PvdA-bolwerk bij uitstek: "De vernieuwde Bijlmer moet een wijk worden voor de zwarte middenklasse."
Dat de middenklasse van oudsher de laag is waar nieuwe ideeën worden geboren en waar enig tegenwicht tegen de overheidsmacht vandaan komt, vergeet Het Parool zodra het woord zwart valt. Want 'zwart' is automatisch levendig en swingend, denkt de krant al etnodewepend. Dat de eerste neger met een goed idee of een leuk bedrijf, dat iets toevoegt aan het stedelijke klimaat, nog geboren of via een huwelijk geïmporteerd moet worden, ontgaat de krant. Kijk maar naar hun zwarte columnisten: een visagist (Clark Accord) die niet kan schrijven en een ongeleid projectiel (Prem Radhakishun) die als advocaat de subsidiebelangen van de zelfbenoemde zwarte zaakwaarnemers verdedigt.
Tot zover het verhogen van het pigmentgehalte. Ook aan de bestrijding van melaninearmoede wordt in de Bijlmer hard gewerkt, onder applaus van Het Parool. Blanken met goede inkomens en veelal creatieve of intellectuele beroepen, die ooit de flats bevolkten, zijn in de loop der tijd verjaagd door de zwarte onderklasse met zijn gedoogde vervuiling, de criminaliteit, de pislucht in het trappenhuis en het onderverhuren aan illegalen. Van de zwarte middenklasse, voor een deel opgeklommen onderklasse die uit Almere is teruggekeerd naar de nieuwe koopdozen, mag je daar niks van zeggen, want dan ben je een racist.

Bernadette de Wit

PS. Verder sprak ik gisteren iemand die beweerde dat het weer aan was tussen schoothondje Engelen en Joancy Breeveld, de dochter van de Amsterdamse wethouder Belliot.