Babyboomers in nood
Aflevering 3

door Micha Kat

Mijn medestrijdster tegen de verloedering van de dagbladjournalistiek Pamela Hemelrijk heeft reeds op bloemrijke wijze uit de doeken gedaan wat er zoal is voorgevallen op die fatale 19e juni in het Parooltheater, maar enkele saillante details zijn onderbelicht gebleven. Daarom hierbij aflevering drie.

Pieter Broertjes en Freek de Jonge zitten op het toneel. In de zaal zitten een man of veertig. Onder hen Martin Bril, oud-Volkskrant man Han van Gessel, VN-medewerker Coen Verbraak, wat mensen van Het Parool en van ons 'vakblad' De Journalist. En natuurlijk mevrouw de Jonge. Buiten Pam en ik stelde niemand een kritische vraag. Maar dat kwam natuurlijk ook omdat Pam en ik dat programmaonderdeel met graagte voor onze rekening namen. Helaas ging ik niet in op de uitnodiging van Freek zijn plaats over te nemen. Dat had ik natuurlijk moeten doen. Dan zou ik Broertjes bijvoorbeeld de volgende vraag gesteld hebben: "Bij NRC Handelsblad zitten twee hotshots in een commissie die beslist over het aanstellen van rechters. Wat vind u daarvan? Wilt u ook mensen van de Volkskrant in die commissie hebben? Of vind u het onverenigbaar met de journalistieke onafhankelijkheid?" Wel stelde ik een vraag over de extreme aandacht die de zwangerschap van Maxima kreeg in alle kranten, ook in de Volkskrant. Was dit geen aanwijzing voor 'versoaping' van de kranten? Broertjes zei toen 'dat hij nog eens in het archief had nagekeken wat zijn krant had gedaan toen Willem Alexander werd geboren'. De hoofdredacteur zei triomfantelijk: "Toen hadden we ook meer dan een hele pagina". Hierop reageerde ik: "Maar daar heb je het nu! U vergelijkt nu de zwangerschap van Maxima met de geboorte van een troonsopvolger! Dat zijn totaal onvergelijkbare grootheden! U had moeten kijken of de Volkskrant ook een bericht heeft gemaakt toen bekend werd dat Bea zwanger werd! Ik durf te wedden dat daar toen niet of nauwelijks melding van is gemaakt! Het bewijs voor de versoaping is geleverd! Zwangerschap nu krijgt even veel aandacht als de geboorte toen!" Op dat moment werd het Pietertje te heet onder de voeten. Gespreksleider Dievendal schoot hem te hulp en zei: "Dat is hetzelfde! Een conceptie leidt toch altijd tot een geboorte?" Verdere discussie op dit punt was niet mogelijk. Om onze argumenten te stuiten, werd dus toevlucht genomen tot complete waanzin. De blunder van Broertjes geeft nog eens extra aan hoe dom hij eigenlijk is. De hele avond kwam er een lettergreep uit zijn mond die getuigde van enige visie, lef of inzicht in journalistieke processen. Het enige wat hij deed was zijn krantje verdedigen.
Een tweede voorbeeld van deze waanzin volgde enige tijd later. Toen ging het er om op wat voor manieren kranten tegenwoordig ruim baan geven aan kritiek van de lezer. Ombudsmannen, brievenrubrieken, hoofdredactionele spreekuren, open dagen: al deze dingen passeerden de revue. Ook de Raad voor de Journalistiek kwam ter sprake. Broertjes: "Lezers kunnen ook altijd een klacht indienen bij de Raad." "Weer fout, Pieter!" riep ik, nu echt boos. "Lezers kunnen helemaal niet klagen bij de Raad! Daarvoor moet je namelijk rechtstreeks belanghebbende zijn!" Pieter is echt zo dom, het is niet te geloven. Maar opnieuw ging Dievendal om zijn held te beschermen met de waarheid op de loop. "Ja hoor, lezers kunnen wel klagen bij de Raad!" Ik werd steeds bozer. "Dit is echt onzin! Ben ik terecht gekomen in een gekkenhuis?" Nu werd gezegd dat als ik zou worden verwijderd als ik nog verdere problemen zou maken. Maar het zat de heren toch niet lekker. Dus ging Dievendal te rade bij de oude boekenwurm Han van Gessel die in die Raad zou zitten. "Han" zei hij. "Het is toch zo dat elke lezer een klacht kan indienen bij de Raad?" Toen gebeurde het ongelofelijke. Die enorme verzuurde eikel van een Van Gessel vond het belangrijker Broertjes uit de wind te houden dan de waarheid te zeggen. "Ja hoor" zei hij. "Het is precies zoals je zegt!" Ik verwijs voor het gemak even naar de website van de Raad. Daarop lees ik met koeienletters: Men moet belangehebbende zijn. Om een klacht behandeld te krijgen moet een indiener wel 'rechtstreeks belanghebbende' zijn, dus direct betrokken zijn. Tsja. Wat moeten we hier verder van zeggen? De totale ineenstorting van de rationele vermogens van de 'elite' van de dagbladjournalistiek lijkt me een feit. Ze weigeren niet alleen te luisteren naar kritiek, als het nodig is zeggen ze gewoon dat wit zwart is! Folkert Jensma is hier ook erg goed in. Of Maarten Huygen die op www.netkwesties.nl zei toen hij werd gevraagd naar zijn activiteiten als selecteur van rechters: "Ik schrijf niet over juridische onderwerpen, dus er is geen sprake van een conflict of interest." Je moet maar durven. Hij besefte blijkbaar niet dat hij zijn collega Kuitenbrouwer indirect beschuldigde van belangenverstrengeling, want die schrijft wel over juridische onderwerpen!
Dat Broertjes zelf totaal niet is geïnteresseerd in de lezer of in kritiek bleek op onthutsende wijze na afloop van de voorstelling. Geen blik keurde hij welke bezoeker dan ook waardig. Met niemand sprak hij. Alleen met de 'bobo's' Freek, zijn vrouw en Dievendal. Al met al was het optreden van Pieter van een ontluisterende maar ook onthullende stompzinnigheid. Help je krant maar lekker naar de klote, Broertjes!

Micha Kat

Babyboomers in nood, deel 2