Ze roerde de suiker in zijn thee

Van de snackbar op het plein kende ik wel een Egyptenaar en ook met zijn broer die om de hoek z'n eigen snackbar was begonnen, maakte ik wel eens een praatje. Dat waren zo op het oog gezellige mannen met voldoende vocabulaire om zich te kunnen redden als patatboer. Diepgaande gesprekken waren het dus niet maar wat kon mij dat schelen zolang zij maar op tijd het frituurvet vervingen want ik had in een wetenschapsbijlage gelezen dat je aderen razendsnel dicht zouden slibben als ze dat niet deden. Die patat was niet zo slecht voor je gezondheid maar dat vet, dat frituurvet, daar ging het om, dat dat op tijd ververst werd en dat daar niet op bezuinigd werd! Geef je fooi dus niet aan de Hartstichting maar aan je patatboer!
De Egyptenaar die in de bloedhete zomer van 2003 de vier trappen naar mijn lokaaltje beklom was een ander type man. Op zijn eerste les had hij zijn net uit Egypte ingevlogen vrouw meegenomen. Dat was niet volgens de afspraak maar goed, voor een eerste les wilde ik niet moeilijk doen. Moest kunnen.
Opvallend was wel dat deze vrouw van midden twintig, die geen woord Nederlands sprak, van top tot teen in het zwart gekleed ging. Alleen haar gezicht was zichtbaar. En ik, ik was luchtig gekleed, netjes natuurlijk maar zomers want het was die dag in juli warmer dan 30 graden en dat noem ik heet. Het moet een merkwaardig gezicht zijn geweest, twee vrouwen in één ruimte, zó verschillend gekleed terwijl de zon voor allebei scheen. Was dat niet te gek voor woorden? Behoorde ik tot een ander type mens dan zij?
Haar man droeg korte mouwen en een lichte broek. Ook was hij baardloos. Die had nergens last van. Hoe komt het toch dat vrouwen wel laten zien dat ze een moslim zijn en dat de mannen daar vrij gemakkelijk afstand van hebben gedaan hier in Nederland? Ik vraag het u af! Tijdens het gesprek ging ik me steeds ongemakkelijker voelen. Een nieuwe ervaring en dat in mijn eigen kleine, fijne, vertrouwde lokaaltje. Haar mooie, donkere ogen waren meestal terneergeslagen maar als ze me aankeek leek het alsof dat op een verwijtende manier was. Maar dat was waanzin! Ik verbeeldde me maar wat, maar toch sloegen mijn gedachten op hol. Wat zou ze van mij vinden? Zou ze mij een hoer vinden? Ondertussen praatte ik tegen haar man die wel een kopje thee lustte. Zijn vrouw wilde niets gebruiken maar wel roerde zij, ik zweer het, de suiker in zijn thee, terwijl hij helemaal niets aan zijn handen mankeerde. Ook zoiets had ik nog nooit meegemaakt.
Dus dit is een importbruid. Een vrouw die de suiker in de thee voor je roert, een vrouw die alleen jou kan verstaan, die afhankelijk van je is. Een vrouw die kuiser dan kuis is. Uit haar buik, waarin een al zeven maanden jonge foetus zat, zouden de kinderen komen, die weer net zo opgevoed zouden worden als de ouders waren opgevoed. Dat kon niet missen. Dat schatte ik zo in. Wat dit allemaal voor de Nederlandse samenleving zou betekenen? Alleen al de gedachte aan wat de vroedvrouw qua taal met haar te stellen zou hebben, deed me huiveren.
In diezelfde zomer kwam het nieuws naar buiten dat taxichauffeurs in Amsterdam in het weekend uitgaande meisjes zouden hebben aangerand. AT5 besteedde er aandacht aan en ook Het Parool. Nu ging het om taxichauffeurs van allochtone afkomst en uitgaande meisjes van autochtone afkomst. Een nieuwe ervaring voor de Nederlandse samenleving. Dachten de ouders van deze meisjes dat hun kinderen veilig thuis zouden komen want ja, ze hadden beloofd "Ma, als het laat wordt, neem ik een taxi naar huis hoor. Dus ga maar lekker slapen.", werden ze aangerand!
Mijn Egyptische cursist was de eerste aan wie ik weer les zou geven na dit choquerende bericht. Omdat hij zelf taxichauffeur wilde worden, vond ik het aardig om hem naar zijn mening te vragen. Ik vertelde hem wat er was gebeurd en het eerste wat hij zei was "Dan hadden die meisjes zeker alcohol gedronken." Deze reactie had ik niet verwacht. Wat hij dus bedoelde was, dat als die meisjes alcohol hadden gedronken dan was het logisch dat zoiets kon gebeuren. Dan was dat toegestaan!
Ik wist niet wat te zeggen, natuurlijk hadden die meisjes alcohol gedronken maar sinds wanneer is dat in Nederland een excuus om ze ongevraagd te mogen betasten? Waar kwam zo'n spontane maar in wezen zieke gedachte vandaan?
Wellicht dat ex-feministe maar moslimliefhebster mevrouw Meulenbelt mij dat kan uitleggen?

Annelies van der Veer