Ammonia

Theo

Als je wilt weten wie er achter de moordop Fortuyn zit adviseer onderzoek te doen naar de ongebruikte ammoniakrechten in de ammoniakadministratie van Ministerie van Landbouw. Uit het feit dat de verdachte zgn mond houdt over zijn motief; mag je concluderen dat de bekendmaking van zijn motief, de opzet van zijn deal teniet zou doen.

Verdachte leefde voor dieren, dat was (en is) zijn levensdoel, dieren waren voor hem belangrijker dan mensen. Hij heeft echter een manier gevonden om dat effectiever te doen dan ooit voor hem mogelijk was. Zijn legale wapen in de voorgaande jaren was de hinderwet. Maar de laatste tijd veranderde hij van legaal wapen naar een dual legaal systeem: hinderwet en ammoniakrechten. De hinderwet inzake productie faciliteiten van vlees, de ammoniakrechten inzake het productie proces van vlees. Hij gaf boeren namelijk de keuze dat hij wilde stoppen met z'n procedures tegen hen, als boeren meer ammoniakrechten opkochten dan ze nodig hadden en deze ongebruikt lieten (iets wat hij eenvoudig kon controleren). Hij is er de laatste jaren achter gekomen dat de voorzetting van zijn strijd middels aankoop van ongebruikte ammoniakrechten veel effectiever bleek dan via de hinderwet. De hinderwet voorkwam enkel
productiefaciliteiten, maar ongebruikte ammoniakrechten daadwerkelijk dierenleed, dag op dag, week op week, maand op maand, jaar op jaar. Ongebruikte ammoniakrechten waren zijn grote passie geworden; De hele dag boeren het leven zuur maken, maakte zijn eigen leven namelijk ook steeds zuurder. Hij had geen zin om dat zijn hele leven te blijven doen. Het was vaak dweilen met de kraan open om maar eens met Fortuyn te spreken. Bij rechten opkoop lag dat anders; het gaf een blijvend effect. Daar kon verdachte eindelijk weer goed door slapen.

Er zijn mensen die verdachte hebben aangeboden ongebruikte ammoniakrechten op te kopen als hij zou meehelpen om iets aan Fortuyn te doen (met nadruk dus: meehelpen), vervolgens hebben ze hem goed voor zijn doel goed getraind. Het is gezien het hierna volgende zeer de vraag of het forensisch onderzoek wel kosjer is (juiste wapen en juiste kogels vergeleken?) en mocht dit clean zijn of verdachte niet achteraf een wapen in zijn handen gedrukt heeft gekregen van zijn handlangers (had hij wel verse kruithand behorend bij dat type minutie? Waarom heeft hij een stukje heen en weer gelopen?), volgens mijn informatie heeft die het niet zelf gedaan, maar is hij alleen katvanger en wordt in ruil hiervoor meer ammoniakrechten op gekocht dan hij met een heel teven procederen ooit voor aan ammoniakreductie op weten te realiseren. Maar het kan zijn dat deze katvanger informatie die ik uit tweede hand heb niet klopt en hij heeft het wel heeft gedaan. De eerste opzet was die van een katvanger functie, later kan men daar van hebben afgeweken, dat weet ik niet, het lijkt er wel op' Het gebruik van een rood petje als je een moord gaat plegen er daarna je ongemerkt uit de benen wil maken is paradoxaal. De verdachte heeft halverwege de vluchtroute de positie verwisseld met de echte dader. De opdrachtgevers wisten dingen van hem en hebben deze gebruikt om hem onder druk te zetten. Ze waren achter zijn ammoniakstrategie gekomen en hebben daarop ingespeeld.
Voor hem was dit de eenvoudigste trip naar een mega ammoniakrechten opkoop en dus een ticket naar een grote besparing op het gebied van dierenleed, het milieueffect zei hem niet zoveel dat was een middel. Zoek maar eens op http;//www.google.nl op ammoniak, ammoniakrechten, ammoniak recht, ammoniak rechten, ammoniak administratie, etc. en de link tussen verdachte en dit onderwerp wordt je vanaf het computerscherm volledig in een oogopslag duidelijk.
Wil je weten wie de opdrachtgevers, regisseurs en al dan niet alleen ondersteunde) uitvoerders zijn? Vraag inzage in de ammoniakadministratie bij het Ministerie van Landbouw en
destilleer de nu ongebruikte rechten hieruit, ook al zou de meeste aankoop pas na de rechtszaak paatsvinden; verdachte zat zeker een voorschot hierop hebben gevraagd als bewijs van intentie van naleving van de deal. Ga niet door in eerste lijn, maar ga ook verder: Hoe komt iedereen die ammoniakrechten heeft gekocht aan het geld daarvoor. Teken alle ongebruikte rechten en alle geldlinks achter deze rechten op een kaart waarop ook de locaties van de opdrachtgeves zijn ingekleurd. Als je dat doet, pleegt verdachte "zelfmoord" (nadat heel toevallig de camera's in zijn cel kapot zijn gegaan, of hij "zelf alle camera's heeft afgeplakt) of wordt hij neergeschoten bij een in het kader van zijn "veiligheid" heel "noodzakelijke" verhuizing, of tijdens zijn rechtbank verschijningen (vooraf een wapen naar binnensmokkelen is geen rocketscience) dat weet ik zeker. Want op het moment dat de betreffende ammoniakrechten weer gebruikt zouden gaan worden, gaat verdachte zingen als een kanarie en dat willen bepaalde mensen absoluut voorkomen. Zolang deze ammoniakrechten ongebruikt blijven houdt verdachte zijn mond en krijgt hiervoor terug dat een groot aantal dieren niet misbruikt worden in de ongelofelijke bio- industrie en daarvoor lijden is normaal voor hem.
Gaat dit gebruik door inzage verzoeken in de nationale ammoniakadministratie opeens wel
weer gebeuren (om sporen te wissen), staatverdachte niet meer aan de kant van de mensen
met wie hij deze ammoniakrechten deal heeft gesloten en gaat hij praten. Het kan ook zijn dat de rechten pas gekocht zullen worden na de rechtszaak, maar mocht de ammoniakconnectie voordien aan het licht komen, zal dat natuurlijk niet gebeuren. Of verdachte dan plots zal "overlijden" zal afhangen van hoeverre hij een "testament" heeft gemaakt. Als men een officieel of door derden gepraktiseerd informatie testament vermoed, zal men verdachte niet willen omleggen. Het is trouwens leuk om te zien dat advocaten BB, en Franken, zonder het zelf bewust te zijn, gebruikt wordt door het blijkbaar helaas tot meest democratie bedreigende verwordende deel van de natie, om nog eens te benadrukken dat Fortuyn een factor van belang geworden was, wijs ik je nog op het feit dat enkele dagen voor zijn dood, nota bene de Amerikaanse regering contact heeft opgenomen met Fortuyn over de JSF. Moet je voorstellen iemand: die nog niet eens gekozen is, wordt als een dergelijke grote factor gezien dat de Amerikaanse regering bij hem op bezoek komt. Ik ben trouwens benieuwd naar de inhoud en het verloop van dit gesprek. Zowel de USA versie dan van, als de Fortuyn versie daarvan, als de mensen in de omgeving van Fortuyn die oog hadden voor Fortuyn zijn communicatie als hij zijn mening een keer niet uitsprak. Fortuyn was overtuigd pro-Amerika, maar Fortuyn liet zich door niemand voor het karretje spannen, ook niet door de Amerikanen. Zijn mening was altijd: "Het juiste is het eerste meest voor de hand liggende." Als iemand iets aan hem probeerde te verkopen werd hij juist extra kritisch: was wat men wilde verkopen dan van dien aard dat er verkooppraat bij nodig was? Hij had ondertussen geleerd qua internationale zaken niet meer gelijk te zeggen wat hij dacht. Dat heeft hij enkele keren al laten zien (bijvoorbeeld inzake Chirac was hij
daarmee begonnen: "de man is binnenkort mijn collega" zei hij dan). Daarom ben ik zeer
geïnteresseerd in de mening over het gespreksverloop van Fortuyn zijn naaste mensen (niet
partijleden maar anderen) over zijn eerste reacties na dit gesprek.

Waar kom je uit als je enkele niveaus achter de ongebruikte rechten gaat zoeken: Bij het
enige grote krachtenveld in deze maatschappij die qua overleving wat van Fortuyn te vrezen hadden en dat was niet de politiek. Deze beweging liet schijnbaar alles wat Fortuyn zei over hun heen komen vanuit een "we moeten het maar afwachten" houding, geen woord over hun belang voor het land op een enkele column uit de Telegraaf na. Een houding die haaks staat op hun beroepsmatige denkwijze. Het geld op de rekening van verdachte en de herkomt van het wapen zijn geen sporen, maar een poging tot onderzoek misleiding. Waarom heeft men geen Marokkaan of Turk laten overkomen zoals de onderwereld doet? Allereerst zou dat praatjes hebben geven en deze verdachte gaat niet praten zolang de afspraken met hem worden nagekomen: Hij is een targeted man die heeft geleerd te lijden om doelen te bereiken. Verder streefden de mensen achter deze aanslag absoluut geen maatschappelijke onrust na, anders hadden ze wel een Marokkaan of Turk over laten komen en die laten pakken, want dan was er in Nederland grote onrust ontstaan. Verder zijn het nette mensen, die zich niet direct met moorden willen bezig houden: Ze wassen achteraf gepland hun handen in onschuld: Hun mensen hebben in hun eigen ogen alleen maar wat mensen subtiel "van suggesties voorzien" en hier en daar wat kleine hand en span diensten verleend. In de week na de aanslag hebben ze hun mond niet open gedaan, terwijl de waarschijnlijk komende premier die hen werkeloos zou maken weg (dood) was, reageert daar tot op heden totaal niet op. Ik heb ze bang gezien dat het door de massale reactie van het volk toch uit de hand zou lopen en ik heb er stil van genoten, op eenzelfde stille manier zij genoten van het verscheiden van Fortuyn.
De kunst om verdachte aan het praten te krijgen is echter simpel: De enigste manier is hem te confronteren met de ammoniakrechten en hem te zeggen dat niemand deze rechten ook ooit meer zal gaan kopen. Verdachte zijn advocaten houden (al dan niet zonder dat ze dat zelf weten) middels voor het oog loze boodschappen hem op de hoogte van het verloop van de ammoniakrechten deal.
Waarom deze brief anoniem is? Ik wil niet dood, ik ben maar een pionnetje in dit enge schaakspel en niet zoals jij een toren. Ik werk in een bureaufunctie, maar ik heb geen zin om binnen kort toch maar eens op oefening te moeten en bij een ongeluk om te komen. Ik weet door mijn verleden (iets wat mijn werkgever niet weet) veel van de leefwereld van de verdachte. Ik eet weer vrolijk vlees, maar wat ik bij de opdrachtgevers heb gezien aan koele berekening inzake het zich ontdoen van "probleem" Fortuyn, maakte me ziek van het blinde eigenbelang van deze heren en dat alles onder het mom van het landsbelang te dienen.
Strangers of the past, dat schoot steeds door mijn hoofd. Om precies dezelfde reden ben ik langgeleden uit het extreme milieuwereldje gestapt en dus iets totaal anders gaan doen met mijn leven. Meningen zijn leuk, anderen zo goed mogelijk overtuigen van je standpunten is te gek, maar mensen doden in plaats van goed communiceren is slecht. Totaal geen kijk op de hedendaagse internationale verhoudingen, maar nog steeds 20 jaar terug denkend en levend.
De belangen zijn te groot en deze heren hebben een te groot apparaat, teveel faciliteiten, zijn te machtig en hebben blijkbaar geen scrupules, dat de jaren 60 op deze manier terug zouden komen had ik niet voor mogelijk gehouden. Mijn advies aan jou: Ontwerp in het belang van het onderzoek en je eigen veiligheid een snelle, gestroomlijnde overrompelingsstrategie: 's Morgens inzage in ammoniakrechten administratie voor destillatie van ongebruikte rechten, 's avonds op de buis met een lijst met ongebruikte ammoniakrechten. Dan kan niemand of coverende slechte dingen gaan uithalen of dingen uitpoetsen, vanwege de bescherming door het publieke domein. It will be freezed as it is en zal dus volledig door zowel jou als de recherche uitrafelbaar blijven en zullen de schuldigen worden gepakt. Ik hoop dat ze er niet mee weg zullen komen. Het lichtpuntje in het geheel is dat deze mensen qua aanvalsstrategieën wel bekend zijn als grote rationelen die het door hebben wanneer ze verloren hebben.
Net zoals bij de Amerikaanse Watergate affaire trekt op een bepaald kritisch moment de top haar handen volledig van iets af en laat het geheel volledig aan de openbaarheid komen.
Redden wat er te redden valt wordt dat in de volksmond genoemd, wij noemen het anders.

Het ga je goed, dit kan de internationale klapper uit je carrière worden, maar denk er aan: dit is geen normaal, maar erg zwaar vuurwerk: niet in de hand houden, dus alleen doen als je elke onderzoeksonderdeel als mogelijke oorzaak gelijk zal weggooien in de openheid. Deze situatie heeft JFK-achfige facetten, alleen is in dit geval er wel iets te achterhalen. De ammoniak rechten zijn namelijk onuitwisbare restsporen in openbare registers. Dat was er met JFK niet en is men er toen na Oswald's dood mee weg gekomen.

Deze brief is geprint op een printertje waar er vele honderdduizenden in Nederland staan. Het papier en de enveloppe zijn vers uit een lang geleden gekocht pak en heb ik alleen met plastiek huishoudhandschoenen aan vastgehouden, tijdens printen en tijdens posten en het vervoer naar de brievenbus is in een ongebruikte plastiek tas gedaan en ik ben een eindje gaan sturen om hem elders op de post te doen. Dus gegarandeerd DNA en vingerafdruk vrij.
Probeer me dus niet te vinden, dat is zonde van je kostbare tijd die je beter in het onderzoek zelf kan stoppen, ik heb mijn identiteit in deze brief expres afwijkend weer gegeven. Ik heb een vrouw en kinderen en daar ben ik zuinig op en ben niet zoals jij beroemd en daarom in de bescherming van het publieke domein.

Ik heb het aan jou gegeven, dus kan ik het nu los laten. Zet niet je geloofwaardigheid op het spel voor deze zaak, maar laat het ook niet liggen. Breng het als veronderstelling, maar publiceer wat je vindt gelijk, Deze brief is geen bewijs. De bewijzen mag jij zoeken. Mijn motivatie voor deze brief? Fortuyn was een leuke, rare idealist die grote maatschappelijke gevolgen zou hebben door te beginnen met overal een intellectueel vraagteken bij te zetten.
Naar mijn idee is het nut van een nationale strijdkracht achterhaalt en ik zit mijn tijd uit.
Gelukkig leven we niet in Rusland denk ik dan maar voor mezelf, want daar hebben ze ons
gewoon ontslagen en uit de (in dat geval: dienst) woningen. De mensen die dit georganiseerd hebben zijn 100% reactionairen met geen dubbeltje maatschappelijke betrokkenheid, die landsbelang en eigenbelang steeds meer door elkaar halen en die in uit eigen belang volledig buiten de werkelijkheid van de huidige internationale situatie leven. De midden- en onderkant van ons weet dat we hebben afgedaan: onze taak is vervuld. Maar deze leidende blinden vieren na 6 mei onzichtbaar (maar heel intens) hun (in mijn ogen tijdelijke) overwinning en dat vreet aan me en heeft gemaakt dat ik je deze brief heb geschreven. We moeten de realiteit onder ogen zien. We moeten veranderen, reactionairisme verandert de na de koude oorlog ontstane nieuwe en gestabiliseerde realiteit niet. Door mijn achtergrond ken ik het wereldje van het milieu extremisme goedvan binnenuit; het is me thuis met de paplepel ingegoten.
Sinds kort ken ik helaas ook het wereldje van militair extremisme (iets waar ik nooit in
geloofd heb, anders was ik hier niet gaan werken). Ik denk dat beiden bewegingen iets (en nu heel erg) teveel denken dat het doel de middelen altijd ok‚ maakt. Geloof niet alles van deze brief. Deze brief is geen feit. De feiten zal je zelf moeten opgraven. Ik heb je wel aangegeven waar je moet gaan graven en ik denk dat je na deze brief ook wel tot de conclusie zal komen dat de clou van de moord op Fortuyn vreemd genoeg in het verschijnsel ammoniakrechten gevonden zal worden.

Judas

---------


Naschrift:

Ik heb expres de term Judas gebruikt omdat ik je tot nadenken wilde zetten over de mensen
rond Pim Fortuyn en met name de plots na zijn dood naar boven komen drijvende en dominerende fractievoorzitter. Als het polderen nog niet was uitgevonden, had deze man het eigenhandig gedaan. Deze man weet geeneens hoe je bestuurlijke vernieuwing schrijft.

Nu we wat verder na de moord op Fortuyn zijn volstaat liet om een compilatie in de vorm van uittreksel van de krantenberichten van afgelopen week te citeren:

Mat Herben stelde zich volgens Nagel vorig jaar kandidaat voor een kamerzetel bij LN. Hij
werd, zegt Nagel, afgewezen omdat hij geen enkel origineel of aansprekend idee had. Wie de mails leest die hij toen naar het hoofdbestuur stuurde, vraagt zich af waarom hij zoveel moeite deed om het JSF-standpunt van LN te veranderen. Overigens verneemt Herben pas in de eerste week van februari dat LN hem niet op de lijst zou plaatsen;, Herben had er geen problemen mee de levende Fortuyn zwart te maken, net zoals hij er nu geen problemen mee heeft om de dode Fortuyn te pas en te onpas voor zijn karretje te spannen. Het is te hopen dat de familie Fortuyn de LFP gaat verbreden om nog langer de naam Pim Fortuyn in hun vadel te voeren, door deze dode voor hun eigen gewin te misbruiken.

Toen van Kooten de JSF typeerde als een vliegende betuwelijn, was het LN standpunt
duidelijk Herben (als militair) wist toen dat binnen LN er nooit steun voor de JSF zou komen, (militairen zijn altijd goed geweest in het trekken van winnen of verliezen conclusies, dat is hun vak, militairen vechten geen verloren strijd)want van Kooten is geen slemiel die alles slikt watje hem te eten geeft. Herben was dus uit beeld en toen Fortuyn voor zichzelf begon was Herben gelijk weer in beeld, met zijn JSF blijde Boodschap. En modderde LN verder met Teeven, die eigenlijk net zoals Herben ook maar een programmapunt heeft, vanwege beroepsdeformatie en gebrek aan interesse in maatschappelijke onderwerpen, maar liever open Teeven, dan slangentje Herben.

Mat Herben had maar 1 programmapunt: de JSF. Mat ("eigen agenda eerst") Herben heeft
maar l partij: de Noord Atlantische tak binnen Defensie. Herben stapt na de formatie uit de politiek, zijn job is done: De JSF is rond en de volksbeweging is gekanaliseerd de VVD/CDA stroom in geleid, het liefst had hij LPF nog daadwerkelijk ingeleid in een andere partij, maar de grond wordt nu te heet onder zijn voeten. Als dit bekend wordt breekt echt de pleuris uit en dat zou niet geheel ten onrechte zijn, want Herben zijn verkwanseling van een nieuwe op verandering hopende volksbeweging is natuurlijk niet echt koosjer net zoals het vermoorden van een intellectueel niet de schoonheidsprijs voor maatschappelijke beïnvloeding kan verdienen. Mat weet niets van de moord op Fortuyn, maar Mat weet alles van zijn contacten binnen defensie. Mat moet eerlijk zijn dat over op wiens pay-roll hy staat.

De defensie relatie tussen de VS en Europa is dankzij de combinatie moord op Fortuyn en Mat zijn JSF lobby voor de komende 40 jaar verzekerd. Historicus Mak had gelijk: Pim Fortuyn wilde te snel in het zadel, waardoor alles wat hij wilde (en daar zaten best een paar hele goede dingen bij) gedoemd was te mislukken. Hierdoor was geen sprake van een gezonde groei, was er geen partij democratie, standpunten konden niet rijpen en konden mensen als Herben met hun verborgen agenda's boven komen drijven.


Analyse:

Fortuyn heeft het minder analytische deel van de bevolking (en daar bedoel ik niet de
Journalisten mee, ook al denk je dat gelijk J) het gevoel gegeven dat ze niet dom waren. Ze snapten waar het over ging als Fortuyn over dingen praatte en dat was nieuw voor ze. Mensen die zichzelf altijd minder voelde, voelde zich opeens gelijk aan de rest van de wereld. Dat ze politiek daarvoor niet begrepen, lag dus niet zozeer aan hun opleiding, het lag aan de onnodige moeilijk doenerij van de politici, die hiermee hun eigenwaarde opkrikte ten koste van de eigenwaarde beleving van de minder bedeelden. De kracht hiervan is enorm en zal ook niet meer verdwijnen: De kracht van eigenwaarde (na een leven lang zichzelf dom gevoeld te hebben) is onvoorstelbaar groot. Die kracht was zichtbaar na de dood van Fortuyn en was vanuit deze theorie beangstigend mooi. Jip en Janneke taal zal niet voldoen, het is namelijk de overtreffende trap van vernedering. Stoppen met neerkijken op het de plebs (dit woord nam intellectueel Fransico van Jole op TV in de periode na de dood van Fortuyn letterlijk in zijn mond) wel. Zowel links als rechts is daar nog heel ver van verwijderd, maar er is geen weg terug: Mensen die zich altijd dom hebben gevoeld, willen zich nooit meer dom voelen en Fortuyn was voor hun een timing point in hun eigenwaarde. Twee basis gevoelens: allebei gebaseerd op eigenwaarde. Minderwaardigheid en meerderwaardigheid. Fortuyn voelde zich meer dan andere intellectuelen, maar nooit minder dan het volk. Waarschijnlijk lag de bron hiervan in zijn homo zijn, iets wat hem maatschappelijk vertikaal maakte. Het is te hopen dat
bestaande politieke partijen zich van alle hoogmoed kunnen losmaken ten opzichte van de
mensen die hen best willen kiezen als ze veranderd zijn. Anders komt de parlementaire
democratie in de gevarenzone, omdat of eerst anarchie en daarna dictatuur het roer zullen gaan overnemen. De LPF is verder een opgegeven partij: de gekozen fractieleden hebben lak aan alles wat niet met eigen belang te maken heeft. De LPF is een voorbeeld geworden van een politiek schrikbeeld. Na Pim zijn dood is het woord bestuurlijke vernieuwing niet geen enkele keer meer gevallen in deze partij. Dagelijkse bestuurlijke vernieling is een beter woord.

J