Aan: Max Pam
Van: Theo van Gogh
Cc: web-site "De Gezonde Roker"
Amsterdam 12 Mei 2002
Ha Max!
Toen ik je gisteren sprak vanwege het overlijden van Martin wilde ik zwijgen,
maar gezien het feit dat wij vrienden zijn, hou ik 't niet voor me; je column
van afgelopen Vrijdag vond ik de slechtste in jaren.
En dat niet vanwege je deels terechte kritiek op Fortuyn en de massahysterie
die zijn dood teweeg heeft gebracht. Mij gaat 't om je timing die, net als dat
ongehoord domme hoofdcommentaar op de dag dat de man werd neergeschoten, alles
heeft van een jakhals die na de door anderen gewonnen oorlog het slagveld
betreedt.
Voor iemand die altijd geroepen heeft "Fortuyn heeft eigenlijk in alles
gelijk, maar ik ga niet op hem stemmen", was je stemverklaring voor 'de
zittende partijen' opeens nogal pertinent.
Wat mensen als jij en je hoofdredacteur maar niet schijnen te begrijpen is dat
de hetze die tegen Fortuyn is gevoerd, alles had van de opwekking tot een
pogrom, al was deze keer dan een meneer van het katholieke houtje
slachtoffer.
De woedende menigte voor wie Kok met gebogen hoofd door de zijvleugel van de
kerk vluchtte, gooide geen rotte eieren, wierp geen fruit en schoot niet; dat
doen de opgehitste moordenaars van Links.
Wat mensen als jij maar niet onder ogen zien is dat het kansarme deel der
natie, de verworpenen der aarde voor wie de PVDA zegt op te komen, eindelijk
een stem hadden gevonden. Dat er niet veel meer incidenten zijn voorgekomen,
duidt op een grotere zelfbeheersing van wat in jouw ogen gepeupel is, dan bij
de sluipmoordenaars van het geleerde Woord als jelui Folkert J.
Gezien de pygmeeën die Fortuyn opvolgen was ik niet van plan nog te gaan
stemmen, maar na lezing van jouw stukje, dacht ik: "Dan moet 't
maar!" Dankzij jou ben ik dus alsnog bij het democratisch proces
betrokken, waarvoor hartelijk dank. O ja, ik maak me geen illusies over de
uitkomst van de verkiezingen woensdag a.s.; de winst voor Fortuyn zal meer dan
tegenvallen. Maar als het land ooit op de rand van een burgeroorlog heeft
gestaan, was 't toen onze geachte minister-president te bang was om het volk op
de trappen toe te spreken.
't Was heel instructief om te zien wiens zijde jij instinctief kiest.
Ik wens je veel sterkte met het volgende verstandige stukje; dag!
Theo
P.S.: Is zo'n hersenbloeding ook typisch een geval van 'geen talent'?
Column Max Pam |