De laatste tijd is er enig tumult ontstaan omtrent het privé-leven van de Amsterdamse PvdA-wethouder Rob Oudkerk. Rob's grootste bijdrage aan het sociaal-democratische gedachtegoed is geweest 'kut-Marokkaan', waar 'ie nu juist zo graag herinnerd had willen worden vanwege 'Pim F.'. De geschiedenis is niet rechtvaardig.
Tjalling Halbertsma, fractie-voorzitter en ook al zo'n grote denker, viel in de Volkskrant steen des aanstoots Heleen van Royen aan: "Oudkerk is door die dame met de oudste truc van de wereld vreselijk in het pak genaaid." Let op de woordkeus, die verwijst naar hoeren, onbetrouwbare sletten en Slechte Vrouw in het algemeen.
Ik probeerde me een voorstelling te maken van de glimmende Oudkerk die, op jacht naar verlossing van zijn zware verantwoordelijkheden, de heroïnehoeren aan de Theemsweg verschalkt; er moet wel heel veel verbeelding aan de macht zijn wil je Hem omhoog kunnen krijgen bij die rillende gratenpakhuizen, komt mij voor, maar goedkoop zijn de meisjes daar wel en Rob let blijkbaar op de kleintjes. Van Royen won de slag glansrijk, tot tandenknarsende woede van bijvoorbeeld het Orakel van de Wereldomroep Rutger van Zanten (geen PvdA-lid zoals ik eerder abusievelijk schreef), die Van Royen op TV 'een
rat' noemde. Wonderlijk, zoveel vrouwvijandigheid in een partij die altijd de mond vol heeft van 'emancipatie'.
Toen ik las dat Oudkerk mede op zijn donder had gekregen van burgemeester Cohen en partijgenote Judith Belinfante, viel me iets te binnen waar ik nooit aandacht aan had willen besteden maar wat me nu opeens 'relevant' leek. Een tijdje geleden werd ik door Cohen ondervraagd in het Parool-Theater. Na afloop zei ik tegen hem: "Hebt U vandaag die column van Bart Tromp gelezen over het falen van Mevrouw Belinfante als Kamerlid?" Burgemeester zweeg, draaide zich om en liep zonder iets te zeggen weg.
Theodor Holman keek me aan: "Theo, wanneer ga jij 'ns je' huiswerk doen? Job en Judith hebben al een jaar een verhouding!" Ik wist werkelijk van niets. Later belde ik nog gemeentevoorlichtster Mirjam Otten: "Ik wil Cohen met van alles te grazen nemen, maar niet met wie 'ie neukt."
Otten: "Ik heb er ook van gehoord. Ik zal de boodschap doorgeven."
Nu vroeg ik me af waaraan Mevrouw Cohen de voorkeur zou geven; een echtgenoot die zich verliefd in een ander of één die anoniem een hoopje ellende betaald een beurt geeft? Vermoedelijk was Oudkerk van deze al te menselijke bijkomstigheden op de hoogte toen 'ie zijn schrobbering van Cohen en Belinfante in ontvangst moest nemen. Is er een grens aan hypocrisie bij sociaal-democraten?
Van Royen schrijft voortreffelijk en ontdeed zich bekwaam van het etiket van heks en brandstapelbouwer dat Oudkerk en de zijnen haar trachtten op te plakken.
De buiging die ze in Oudkerk's richting maakte in haar laatste bijdrage was beleefd en dodelijk tegelijk, ook omdat ze de geplaagde een hart onder de riem stak tegen over 'die gasten' op het stadhuis. Ik vind dat politici vooral naar
de hoeren moeten gaan als ze de aandrang gevoelen en geloof ook dat het bezoeken via de gemeentecomputer van een pornosite niet verwerpelijk is, evenmin trouwens als dat van één waar racisme wordt gepredikt. Hooguit zou gebruiker zo sportief moeten zijn de stroomkosten te vergoeden. Laat ons hopen dat de Heer Oudkerk nog veel vreugde mag ontlenen aan zijn bezoekjes aan sites & Sodom. Als de gemeente nog 'ns een voorlichtingsfilmpje ter bevordering van het gebruik van condooms voor middelbare scholieren wil maken, is Rob het aangewezen rolmodel.
Er is iets met het neuken van Linkse mensen dat mijn zwartste verbeelding prikkelt. Als ik mij voorstel hoe de baard van Thijs Wöltgens de kin van Elske ter Veld beroerde terwijl de jongelui lagen te rollebollen op het tapijt van Sociale Zaken, trekt er een huivering vanuit m'n stuitje naar m'n nek. Niet chique, ik weet 't, want je kunt iedereen - te beginnen bij mezelf, zei de gek - in potsierlijke vervoering aan de schandpaal van onze Verbeelding nagelen. Maar ook als ik peins over Evelien Herfkens en Ed van Tijn - betrapt door een grimmige Joop den Uyl op het strand van Noordwijk aan Zee tijdens een PvdA-congres -, die hun Eeuwige Beweging volvoerden in een vermoedelijk door Duitsers gegraven kuil, weet ik dat juist de sociaal-democratische mens een nietig wezen is, onmachtig zijn of haar grote verlangens in Morgenrood om te zetten.
De giftige gedachte om dit stukje te schrijven werd mij ingegeven door Gijs van de Westelaken, mijn partner in crime. "Je moet er echt een essay van maken", sprak Gijs op de montere toon die hij voor vreselijkheden in huis heeft. Ik lachte me gek, maar zou willen dat iemand me tegen houdt.
Over hypocrisie gesproken.
Jaren geleden heb ik Rob Oudkerk 'ns geïnterviewd voor een bijeenkomst van Niet Nix. Hij vertelde me dat 'ie geen coke snoof maar wel XTC tot zich nam. Hij leek me een aardige man, geen moraalridder, en iemand die niet bang was om iets te zeggen of risico's te nemen. Dat roekeloze blijft hem sieren, al zit er ook iets zelfdestructiefs in al z'n gedoe. Laat ik 't zo zeggen; ik 'herken' dat.
Aan de andere kant is 't ook wat onnozel om te verwachten dat de AIVD géén rapport zou maken van zo'n brokkenpiloot. In een tijd dat de horden opstaan om hun sympathie te betuigen met moordenaars van leraren, is Oudkerk, net als Mabel en Oranje, verstrooiing van de bovenste plank. Vooral dankzij de PvdA is onze veel bejubelde multiculturele samenleving een rotje geworden dat in eigen gezicht ontploft. Iedereen is bang, want de kloof gaapt voor ons en de muzelmannen staan klaar om het laatste duwtje te geven. Juist daarom kijken we liever de andere kant op en was Oudkerk het snoepje van de week.

Theo van Gogh