Mijn handen jeuken al sinds er een parlementaire commissie werd ingesteld om het integratiebeleid van de afgelopen kwart eeuw te onderzoeken. In gedachten had ik al een titel bedacht voor het, naar ik verwacht, vlees noch vis Integratierapport dat een dezer weken wordt gepubliceerd. 'Succesvol mislukt: 'k Zag twee beren couscous eten…..'

Ik had mij voorgenomen om te wachten met zeiken totdat de Commissie-Blok, zoals die club heet, haar rapport zou publiceren. Ook de handen van VVD-voorman Jozias van Aartsen jeukten. Zo erg zelfs dat hij vlak voor de jaarwisseling zijn conclusies al had getrokken. Maar first things first, oftewel dertig jaar Integratiebeleid in zes fasen.
Fase 1. 'U wilt zich hier vestigen? Prima, hier heeft u alvast uw verblijfsvergunning.' De aanvraagformulieren voor bijstand, huursubsidie en kinderbijslag worden nog niet verstrekt door de ambtenaren van de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Maar daar wordt aan gewerkt.
Fase 2. 'U wilt in onze zogenaamde gastvrijheid delen met familie en dorpgenoten? Laat maar gauw overvliegen. Och, zijn ze er al? Dan wilt u vast bij elkaar wonen. Ah toe, dat is wel zo gezellig.
Fase 3. U wilt zich naturaliseren tot Nederlander? Tuurlijk, vult u het aanvraagformulier alvast in en ga gerust boodschappen doen op de markt, maar blijf niet te lang weg want uw Nederlandse paspoort is: klaar terwijl u wacht!
Fase 4. Nou zijn we twintig jaar verder en u bent wel met heel veel in dit kleine landje. Misschien een ideetje dat u enigszins aanpast aan uw nieuwe thuisland? U hoeft niet, maar het zou wel fijn zijn. En omdat we eenmaal in Polderland leven, maken we er een deal van: integratie met behoud van de eigen identiteit. Denkt u dat dat, tja, te doen is? Lukt het niet, dan blijft u gewoon in uw kunstmatig door ons gecreëerde schotelcity wonen met, tja hoe zeg je dat chique, uw soort mensen.
Fase 5. U wilt wel integreren, maar weet niet wat uw identiteit is en dus ook niet hoe u die kunt behouden? Nou daar hebben we een potje geld voor, op voorwaarde dat u na de integratie ook assimileert. Hier vast een zak geld, gaat u maar uitzoeken wat uw identiteit precies behelst, op kosten van de belastingbetaler. Welnee, die vindt het niet erg want we noemen het Integratiesubsidie. U blij, belastingbetaler houdt z'n muil en wij blijven deze regeerperiode op het pluche zitten.
Fase 6. Geld op en u nog steeds niet eens beetje Nedderlande praat? Nou, dan hebben we een probleem. Probeer je voorlopig maar koest te houden. Dan stellen we een Parlementaire commissie in om uit te zoeken waar het is misgegaan.
Wie het Integratiebeleid, of segregatiebeleid –what's in a name- nader bekijkt, kan maar één conclusie trekken: het mag een godswonder heten dat er überhaupt geïntegreerde allochtonen te vinden zijn in Nederland.
Op zijn best stoelde het Integratiebeleid op pure desinteresse hetgeen ik niet mooier kan verwoorden dan: 'zolang wij geen last van je ondervinden, zal het ons jeuken wat je hier uitvoert'. Op zijn slechtst stoelde het op een misplaatste superioriteitdenken, namelijk: 'laten we niet al te veel van die buitenlanders verwachten. Ze zullen toch niet begrijpen hoe wij onze samenleving vormgeven; welke wegen we hebben bewandeld of hoe hard we hebben gestreden om te komen waar we nu zijn. Bovendien gaan we ervan uit dat ze hier te gast zijn. En bezoek, zoals je weet, is als regen: het moet niet te lang duren'.
Terugkomend op VVD-leider Jozias van Aartsen. Vlak voor de jaarwisseling gaf hij PvdA bestuurders de schuld van het slecht gevoerde integratiebeleid. Een 'vals soort tolerantie' hunnerzijds zou volgens Van Aartsen de oorzaak zijn van de problemen (kansarme allochtonen, terreur, anti-joodse sentimenten enzovoort) waarmee dit land nu te kampen heeft. Voor het mislukken van het Integratiebeleid valt de Partij van de Afbraak inderdaad veel te verwijten. Maar de VVD heeft zich in die dertig jaar –uitzonderingen als partijleden Bolkestein en Dupuis daargelaten- niet veel beter getoond. De Volkspartij voor Vrijheid en Desinteresse was meer geïnteresseerd in regeren dan in het werkelijk vertegenwoordigen van 'het volk'. Van Aartsen toont zich met zijn uitlatingen vlak voor het nieuwe jaar wel erg kort van memorie. Nieuw jaar, nieuw geheugen?
Waarde heer Van Aartsen, bij deze help ik u graag van uw, hoe zeg je dat chique, amnesie af! Hebben VVD en CDA de afgelopen kwart eeuw (!) niet langer geregeerd dan de PvdA? Zit de VVD de laatste tien jaar niet onafgebroken in de regering? Heeft u, mijnheer Van Aartsen, acht van die tien jaar niet een ministerspost bekleed? En is het niet zo dat uw partij na al die jaren nog steeds geen oplossing heeft voor de Integratieproblematiek? Met alle respect, excellentie, een checklist waarmee de kiezer in 2007 het Integratiebeleid kan beoordelen, just won't do! Ik –jawel, ondanks het Integratiebeleid ook kiezer- vrees dat ik niet een kwart eeuw kan wachten.

Alberta Opoku